Έντυπη Έκδοση

Μοιραίοι και άβουλοι;

Η στήλη παραχωρεί ευχαρίστως για σήμερα τον χώρο της στο «Ιστο(παρα)λόγιον» της «Αυγής»: «Λένε πως στις μεγάλες μπόρες, στους δύσκολους καιρούς, ο άνθρωπος επιστρέφει, αποτείνεται στην ποίηση.

Η ποίηση όμως σε ποιον μπορεί να επιστρέψει; Σε ποιον μπορεί ν' αποταθεί; Η ποίηση τριγυρνά σαν φάντασμα μες στο ίδιο τ' ολοζώντανο κορμί της, στο γεμάτο αίμα κουφάρι της, γυρνά κουβαλώντας το ίδιο της το σώμα.

Θυμάμαι τις μέρες που γιορτάζαμε -όλοι αέναοι καρναβαλιστές. Σαν βακχικοί ημίθεοι (οι θεοί εδώ και καιρό μας τελείωσαν) χορεύαμε με τις λέξεις, με τα γράμματα, με τα θηρία που κατέκλυζαν τον νου μας, με τους ανθρώπους και τα σώματά τους πάνω απ' όλα. Σε θυμάμαι κι εσένα να γυρνάς με άδειο στομάχι και να αναζητάς λίγη τροφή, λίγο νερό, και να ξεχύνεσαι ξανά στον ατελείωτο χορό. Τώρα, σιωπή. Τα μέτρα γίνονται όλο και περισσότερο χιλιόμετρα, τα παμπάλαια τείχη πέφτουν κι υψώνονται καινούργια τείχη.

Παρ' ολίγον τραγωδία. Αυτοί είναι οι δύσκολοι καιροί, να οι μεγάλες μπόρες. Ν' αποταθούμε, λες, στην ποίηση; Να γυρίσουμε να την κοιτάξουμε που μένει μόνη σε μιαν ηλίθια γωνιά αυτού του ανόητου σπιτιού; Οχι. Ασ' την στην ησυχία της. Τι φταίει κι αυτή να μας πληρώνει τα δικά μας κρίματα; Τι λόγο έχει να χωνεύει, να καταπίνει μεμιάς τα δικά μας πάθη, τα δειλά μας λάθη; Η ποίηση είναι Μανιάτισσα μοιρολογίστρα. Το 'χω κάπου ξαναπεί αυτό. Μας περιμένει, για να θρηνήσει, λέει, πάνω στο δικό μας κουφάρι, σ' αυτό που περιφέρουμε σ' έναν κόσμο όπως αυτόν: ασήμαντο, ασυγκίνητο, πνιγηρό, τυραννικό.

Πρέπει, το ξέρουμε πια καλά, να πληρώσουμε όλα μας τα κρίματα, αυτά που θέλαμε κι αυτά που δεν μπορέσαμε ν' αποφύγουμε. Οφείλουμε να φανταστούμε κι αλλιώς τη ζωή μας -να περπατήσουμε σε καινούργιες νύχτες. Δίχως καμιάν άγκυρα να μας κρατά καλά δεμένους σε λέξεις και σκέψεις. Εχουμε ανάγκη, να μία ακόμη, ν' αφήσουμε πίσω όλα όσα θέλαμε, και να κοιτάξουμε όσα καταφέραμε.

Τα όνειρα είναι τσάμπα ή τσάμπα τα όνειρα;».

Οι τίτλοι

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Οργιάζει η μαύρη εργασία.

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

Εμφύλιο θα προκαλέσει ο «Καλλικράτης» - «Μαύρες σημαίες» υψώνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Τέφρα από τις αγορές, λάβα από το ΔΝΤ.

ΑΥΡΙΑΝΗ

Ετοιμοι να κατασπαράξουν την Ελλάδα οι γύπες του ΔΝΤ - Αρχίζει το μεγάλο πλιάτσικο με το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ, τους μισθούς και τις συντάξεις.

ΕΛ. ΩΡΑ

Αριστερή τρομοκρατία και στα θρανία.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

«Επιχείρηση» παραπλάνησης εργαζομένων-συνταξιούχων.

ΕΛ. ΤΥΠΟΣ

Ντοκουμέντο για την κομπίνα - Ετσι απαξίωσαν τα ομόλογά μας.

ESPRESSO

Βρήκαν τη γιάφκα δίπλα στην Ευελπίδων.

ΕΣΤΙΑ

Κυβέρνησις εθνικής σωτηρίας - Για να σηκώση το βάρος των μέτρων.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Ημιυπαίθριοι: τελειώνει το ράβε-ξήλωνε.

Η ΝΙΚΗ

Θα τον τρελάνετε τον ήλιο, σίγουρα, ναι.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Απειλούνται οι πανελλήνιες.

Ο ΛΟΓΟΣ

Ανοίγει ο δρόμος για προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Απεργιακός ξεσηκωμός στις 21-22 Απρίλη για να μην περάσουν τα μέτρα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ιδού το τσεκούρι στις συντάξεις - Απλά παραδείγματα για το τι περιμένει τους συνταξιούχους.

Εκ των έσω

**ΤΑ ΚΟΛΠΑ... «Ηδη από τον Φεβρουάριο, όταν κάποιοι «λαμπροί εγκέφαλοι» ανέσυραν το ΔΝΤ ως «μοχλό πίεσης» προς την Ευρωπαϊκή Ενωση, είχαμε προειδοποιήσει από εδώ ότι αυτά τα κόλπα είναι επικίνδυνα διότι δεν παίζεις με τους καρχαρίες»...

Ο Ι.Κ. Πρετεντέρης στα «Νέα»:

- «Δυστυχώς, τρεις μήνες αργότερα, το εφιαλτικό σενάριο μοιάζει πιο πιθανό από ποτέ. Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με το σκληρότερο σχέδιο κοινωνικής αναδιάρθρωσης της μεταπολεμικής ιστορίας της. Είναι αναγκαίο; Να το δεχτώ. Αλλά ούτε ένας Ελληνας δεν είχε κάτι τέτοιο υπόψη του όταν ψήφιζε στις 4 Οκτωβρίου. Κι αυτό είναι μια λεπτομέρεια που δεν στερείται καθόλου πολιτικής σημασίας».

**Η ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ... Των αντιθέσεων: «Στις παρυφές της πόλης εξοστρακίζονται εδώ και πολλά χρόνια οι φτωχοί, με αποτέλεσμα η Μελβούρνη να έχει χωριστεί στα δύο»...

Από την «Απογευματινή»:

- «Από τη μία πλευρά στα εσωτερικά και πλησιέστερα στο κέντρο προάστια οι έχοντες και κατέχοντες και από την άλλη στα απόμακρα οι φτωχοί. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Μελβούρνης, αν δεν ληφθούν εγκαίρως μέτρα το πρόβλημα θα πάρει διαστάσεις και θα απειλήσει την κοινωνική συνοχή και αρμονική διαβίωση των κατοίκων της. Για πρώτη φορά η έρευνα έδειξε ότι τα νέα προάστια, γνωστά ως "McMansions", έχουν αρχίσει να μετατρέπονται σε παγίδες φτωχών, λόγω της αύξησης της τιμής των σπιτιών και των εξόδων μετακίνησης. Η ίδια έρευνα, που έγινε για λογαριασμό του "Melbourne Community Foundation", κατάδειξε ακόμα:

- Πάνω από 10% των κατοίκων της πόλης ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Αύξηση κατά 3% την τελευταία δεκαετία.

- Κατακόρυφη αύξηση παρουσίασε τόσο η αύξηση των τιμών των σπιτιών όσο και η αύξηση του αριθμού των αστέγων. Σε 24.000 ανέρχονται, αυτή τη στιγμή, οι άστεγοι στη Μελβούρνη».

** Ο ΚΑΝΤΑΡΕ... «Η πρόσφατη αντίδραση του διάσημου Αλβανού πεζογράφου Ισμαήλ Κανταρέ, ο οποίος ακύρωσε την προγραμματισμένη για τις 19 του μηνός ομιλία του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, δεν θυμίζει στάση πνευματικού, αλλά μάλλον εμπαθούς ανθρώπου»...

Ο Σπύρος Γιανναράς στην «Καθημερινή»:

- «Ο Κανταρέ εν ολίγοις υποστήριξε πως το κλίμα που επικρατεί στην Ελλάδα, το οποίο "στερείται κάθε ίχνος πολιτισμού", δεν τον σηκώνει.

Αδιαφορώντας για την ομόθυμη αντίδραση αποτροπιασμού των ελληνικών ΜΜΕ και τη συνακόλουθη αποπομπή του επικεφαλής του ουλαμού, ο επίδοξος νομπελίστας ταύτισε ολόκληρη τη χώρα με το περιθωριακό άγημα ανεγκέφαλων βατραχανθρώπων. Κατηγορώντας συλλήβδην έναν λαό για ρατσισμό, υπέπεσε στο ίδιο ολέθριο ατόπημα για το οποίο εξανέστη. Αυτό ουδόλως σημαίνει πως δεν υπάρχει (και πολύς) ρατσισμός στην Ελλάδα. Υπάρχουν όμως και πάμπολλοι άνθρωποι που υποδέχθηκαν και βοήθησαν τους συμπατριώτες του να ξεκινήσουν από την αρχή της ζωής τους σε αυτόν τον τόπο. Αφανείς Ελληνες που άνοιξαν την αγκαλιά τους στον ξένο».

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Η Μαριναλέντα της Ανδαλουσίας

«Η Μαριναλέντα, μια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται με 15 ευρώ τον μήνα.

Ο δήμαρχός της, ο κομμουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.

Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδομάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. "Ο δήμαρχός τους είναι τρελός", λένε στο γειτονικό χωριό. "Ενώ εμείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουμε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 μέρες πάρτι". Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν με τους χωρικούς της Μαριναλέντας.

Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήμαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέμματα γης και να δημιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισμό από τον οποίο ζει σήμερα σχεδόν όλο το χωριό. "Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!", λέει ο δήμαρχος.

Στον συνεταιρισμό El Humoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ημέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδομάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο μισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκομιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές, κ.λπ.) συσκευάζονται στο μικρό εργοστάσιο Humar Marinaleda, που βρίσκεται στη μέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατμόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισμού δεν μοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν δουλειές. Γι' αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Ομως ακόμη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι μισθοί καταβάλλονται. Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα. Μια θέση στον παιδικό σταθμό με όλα τα γεύματα κοστίζει 12 ευρώ τον μήνα.

Από την άλλη, "εδώ δεν έχουμε χωροφύλακες, θα ήταν μια άχρηστη σπατάλη", λέει ο δήμαρχος. "Δεν έχουμε ούτε παπά - δόξα τω Θεώ!", προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυημένη και το Πάσχα έγινε μια μικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόμους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.

"Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ώς τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες", λέει ο Γκορντίγιο. "Ξέρουμε πως οι άνθρωποι μπορούμε να δουλεύουμε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήμα"».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων