Έντυπη Έκδοση

Ο δύσκολος δρόμος

Πάνω που βγήκε να πει δυο τεκμηριωμένες κουβέντες ο Σαμαράς για το Μνημόνιο, ήρθαν οι κόρνες των φορτηγών και σκέπασαν τα λόγια του.

Η αγορά γέμισε νταλίκες και περιπολικά, και τα βραδινά δελτία εξατμίσεις και κυβερνητικό καυσαέριο. Ποιο Μνημόνιο και ποιος Σαμαράς τέτοιες ώρες... Ομως ο Μεσσήνιος έχει έναν σοβαρό λόγο να θεωρεί ότι τα πήγε καλά στη Θεσσαλονίκη. Είναι οι δηλώσεις Πεταλωτή. Αμηχανία, διάχυτος εκνευρισμός και οχύρωση πίσω από στερεότυπα που ακόμη αντέχουν. Σαν ν' άκουγες τον Αντώναρο, λίγο πριν από την αντίστροφη μέτρηση... Είναι θέμα χρόνου να γίνει μπούμερανγκ για την κυβέρνηση η παφλάζουσα προπαγάνδα, με τα εκβιαστικά της διλήμματα, τα ψεύδη και τις αποκρύψεις. Ειδικά, αν δεν μπορέσει να προχωρήσει στις απαιτούμενες δραστικές αλλαγές που αφορούν στο συμμάζεμα του κράτους (προσπαθεί φιλότιμα, αλλά ερασιτεχνικά), ώστε να μετριάσει κάπως τις αλγεινές εντυπώσεις που δημιουργεί η οικονομική πολιτική της... Εδώ, έστω και κάπως όψιμα, έχει πιάσει στασίδι ο Σαμαράς. Ξέρει πως όσο περνάει ο καιρός θα θαμπώνει ο ρόλος του σωτήρα που έχει φιλοτεχνήσει για τον εαυτό του ο Γ. Παπανδρέου. Δεν πά' να ψέλνουν υμνωδίες στο Μνημόνιο οι επιτηρητές, ο Ολι Ρεν και τα μήντια. Η σκοτεινιά της αγοράς και τα μαύρα μαντάτα για το μέλλον θα τους βάλουν όλους στην άκρη, με πρώτους την κυβέρνηση και τους υποστηρικτές της -τον Καρατζαφέρη και την Μπακογιάννη... Τότε θα έχει σωθεί το οξυγόνο που συντηρούσε αναμμένη τη σωτηριολογική δάδα του Γ. Παπανδρέου. Οτι δήθεν βρήκε (δημοσιονομικό) χάος, αλλά κατάφερε να βγάλει τη χώρα από το σπήλαιο... Αυτός είναι ο εύκολος δρόμος για τον Σαμαρά, ειδικά μετά την πειστική Θεσσαλονίκη. Τα δύσκολα είναι άλλα. Και γι' αυτόν και για τη χώρα: θα μπορέσει να παρουσιάσει ένα εις βάθος μελετημένο αναπτυξιακό πρόγραμμα ή θα αρκεστεί στις -επί παντός- ιλουστρέ σελίδες του παρελθόντος; Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάτι τέτοιο... Αλλο η πειστική Θεσσαλονίκη ως πρώτη σοβαρή απόπειρα να τρωθεί η κυβερνητική προπαγάνδα, και άλλο μια πειστική εναλλακτική λύση. Στο πλαίσιο του συστήματος, φυσικά...

Ωδή στις ψευδαισθήσεις...

«Με ενδιέφερε το θέμα της πίστης», λέει ο Γούντι Αλεν με αφορμή τη νέα ταινία του...

Από «New York Times/«Νέα»:

- «Ακούγεται θλιβερό όταν το λέω, αλλά χρειαζόμαστε κάποιες ψευδαισθήσεις για να προχωρήσουμε στη ζωή. Και εκείνοι που καταφέρνουν να εξαπατούν τον εαυτό τους φαίνονται πιο ευτυχισμένοι από τους υπόλοιπους».

- «Δεν υπάρχει πραγματική διαφορά ανάμεσα σε μια μάντισσα, σε ένα κινέζικο κουλουράκι τύχης και σε οποιαδήποτε οργανωμένη θρησκεία, κατά τη γνώμη μου. Είναι εξίσου αξιόπιστες και αναξιόπιστες, αλλά και χρήσιμες».

- «Δεν κερδίζεις σε σοφία καθώς μεγαλώνεις, καταρρέεις. Αυτό σου συμβαίνει. Οι άνθρωποι προσπαθούν να το εξωραΐσουν και λένε πως και καλά ωριμάζεις. Πως καταλαβαίνεις τη ζωή και αποδέχεσαι τα πράγματα. Θα τα αντάλλαζα όμως όλα αυτά για να ξαναγίνω 35 ετών. Εχω βιώσει το πώς είναι να ξυπνάς στη μέση της νύχτας και να σκέφτεσαι τον θάνατο. Και μόνο η ιδέα με κάνει να ανατριχιάζω».

Εκ των έσω

*

ΕΝΔΕΙΑ (1)... Στις ΗΠΑ: Ενας στους επτά Αμερικανούς είναι επισήμως φτωχός. Το υψηλότερο ποσοστό από το 1994... «Τραγική είναι η κατάσταση μεταξύ των μαύρων και των ισπανόφωνων, όπου η φτώχεια φτάνει το 25%, δύο φορές μεγαλύτερο από το ποσοστό των λευκών»...

Ο Μιχάλης Μητσός, στα «Νέα»:

- «Η αλήθεια είναι ότι οι φτωχοί δεν ήταν ποτέ στο επίκεντρο της αμερικανικής πολιτικής ζωής. Σύμφωνα με την Ντέμπορα Βάινσταϊν, διευθύντρια της Συμμαχίας για τις Ανθρώπινες Ανάγκες, οι λόγοι είναι δύο: ότι δεν προσέρχονται μαζικά στις κάλπες κι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να... χρηματοδοτήσουν τα μεγάλα κόμματα. Επιπλέον, οι "άλλοι", οι τυχεροί, δεν ήθελαν ώς τώρα ούτε να ακούσουν για έννοιες όπως η αλληλεγγύη. Αυτά ίσχυαν βέβαια όσο οι φτωχοί ήταν κάποιοι περιθωριακοί που έψαχναν τα σκουπίδια. Τώρα, η κατηγορία αυτή διευρύνεται, περιλαμβάνει τον αδελφό, τον συγγενή, τον γείτονα, τον συνάδελφο, η απάθεια και η αδιαφορία της κοινωνίας δεν μπορεί παρά να υποχωρήσουν».

* ΕΝΔΕΙΑ (2)... Στην Ελλάδα: «Ολο και περισσότερο ευρύτερες κοινωνικές ομάδες, οι οποίες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στη δύσκολη καθημερινότητα, οδηγούνται στις δωρεάν παροχές των δήμων και της Εκκλησίας, ειδικά όσον αφορά στη σίτισή τους»...

Από τον «Ελ. Τύπο»:

- «Στην πρωτεύουσα ο αριθμός των συσσιτίων που παρέχει ο Δήμος Αθηναίων σε απόρους έχει σχεδόν διπλασιαστεί τους τελευταίους μήνες. Οι 2.500 μερίδες που μοίραζε πριν από ένα χρόνο η ειδική υπηρεσία συσσιτίων του δήμου στο κτίριο της οδού Πειραιώς, έχουν φτάσει σήμερα τις 4.000».

Οι τίτλοι

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

Τέλος στα ψέματα του ΠΑΣΟΚ έβαλε ο Αντώνης Σαμαράς - Και με την τεκμηριωμένη με στοιχεία συνέντευξή του στη ΔΕΘ.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Ξεσκέπασε τα ψέματα του ΠΑΣΟΚ - Ο Αντώνης Σαμαράς με την ομιλία του απέδειξε ότι το Μνημόνιο δεν είναι μονόδρομος.

ΑΥΡΙΑΝΗ

Αξιόπιστη πρόταση Σαμαρά για να ξεφύγει η χώρα από τις δαγκάνες της τρόικας.

ΕΛ. ΩΡΑ

Για λίγα ευρώ δίνουμε την... υφαλοκρηπίδα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

«Φωτιά και τσεκούρι» η ομιλία Σαμαρά για ΠΑΣΟΚ-Γιώργο - Αποκάλυψε τα επτά μεγάλα ψέματα του Παπανδρέου για να πάρει τις εκλογές.

ESPRESSO

Βόμβα με τον γιατρό των επωνύμων.

ΕΣΤΙΑ

Η Ελλάς βυθίζεται, οι πολιτικοί ερίζουν - Ολοι συνυπεύθυνοι για την παρούσα κρίση.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Μείωση φόρων για επιχειρήσεις, φυσικά πρόσωπα - Οι 7 άξονες της Ν.Δ. για την έξοδο από την ύφεση.

ΤΑ ΝΕΑ

Περαίωση σε 24 μηνιαίες δόσεις με προκαταβολή 20-25% - Ρύθμιση με πολλές δόσεις και για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τρέχουν τα διόδια, κολλάνε τα έργα - Θα τα πληρώσουμε χρυσάφι.

Η δήλωση Τόμσεν και η απάτη με το Μνημόνιο

«Ο ίδιος ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν επιβεβαίωσε, μιλώντας σε θεσμικούς επενδυτές στο Λονδίνο, την υποψία που είχε ο ελληνικός λαός -ότι δηλαδή η Κομισιόν, η κυβέρνηση Παπανδρέου και το ΔΝΤ εξαπάτησαν με το περιβόητο Μνημόνιο τους Ελληνες προτάσσοντας ως πρόσχημα τρομοκράτησης του πληθυσμού το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα του προϋπολογισμού προκειμένου να πετύχουν άλλους στόχους, τους οποίους δεν τολμούσαν να ομολογήσουν δημόσια!

"Το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν τόσο το δημόσιο χρέος", δήλωσε χωρίς περιστροφές ο Δανός αξιωματούχος του ΔΝΤ που προΐσταται της ομάδας των ξένων οικονομικών επικυρίαρχων της πατρίδας μας, ο οποίος περιέφερε τον Γ. Παπακωνσταντίνου στο Λονδίνο, τη Φρανκφούρτη και το Παρίσι, "αλλά οι διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας".

Διευκρίνισε δε με καμάρι στους ξένους κερδοσκόπους του Σίτι του Λονδίνου ότι πολύ πιο σημαντικές από τη μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού ήταν οι μεταρρυθμίσεις στο εργασιακό και στο ασφαλιστικό - δηλαδή η λεηλασία των εισοδημάτων των εργαζομένων και η εξαθλίωση των συνταξιούχων! (...)

Υπό το πρίσμα αυτών των αποκαλύψεων αντιλαμβάνεται κανείς πολύ καλύτερα τώρα το πραγματικό βάθος της δήλωσης του υφυπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη στη ΝΕΤ, στις αρχές Μαΐου, ότι "το ΔΝΤ ήταν η πρώτη επιλογή και η μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου 2009 και μετά", δηλαδή από την επομένη των βουλευτικών εκλογών που έφεραν θριαμβευτικά τον Γιώργο Παπανδρέου στην εξουσία για να βελτιώσει τη ζωή των Ελλήνων, στη βάση του θρυλικού πλέον συνθήματός του "λεφτά υπάρχουν".

Οι ομολογίες του "γκαουλάιτερ" του ΔΝΤ δικαιώνουν όλους τους Ελληνες και ξένους αναλυτές που ευθύς εξαρχής έχουν επισημάνει και επιμένουν ότι το Μνημόνιο έχει στόχο τη διασφάλιση της ομαλής και ελεγχόμενης από τους ξένους επικυρίαρχους ροής χρημάτων για την εξόφληση των δανείων που έχουν χορηγήσει στην Ελλάδα οι ξένες τράπεζες, σχεδόν στο σύνολό τους ευρωπαϊκές. Το Μνημόνιο δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τη βελτίωση των θεμελιωδών μακροοικονομικών δεικτών της ελληνικής οικονομίας. Αλλωστε, η βελτίωση είναι αδύνατη στο πλαίσιο του Μνημονίου για αυτό και με το που θα λήξει τυπικά η τριετής διάρκεια της ισχύος του, όλα τα δημοσιονομικά ελληνικά μεγέθη θα είναι πολύ χειρότερα από αυτά που παρέλαβε, με τη χώρα βυθισμένη ταυτόχρονα σε ύφεση!

Και μόνο το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε δημόσιο χρέος 115% του ΑΕΠ της πριν υποταχθεί στο ταπεινωτικό και καταστροφικό καθεστώς του Μνημονίου και με τη λήξη του Μνημονίου θα έχει τουλάχιστον... 145% (!) του ΑΕΠ, υποδηλώνει πόσο άσχετοι είναι οι στόχοι του Μνημονίου με τη μείωση του χρέους. Δικαίως ο κόσμος αναλογίζεται τρομοκρατημένος ότι αν με δημόσιο χρέος 115% του ΑΕΠ επέβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου εφιαλτικά αντιλαϊκά μέτρα που "γδέρνουν" τόσο άγρια τον κοσμάκη, με δημόσιο χρέος 145% που θα αφήσει το ΔΝΤ, τι είδους μέτρα θα επιχειρήσει να πάρει εναντίον του λαού η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αν εξακολουθεί τότε να βρίσκεται στην εξουσία;

Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του δεν θα έχει δει κανείς αυτό που θα μας κάνει να ζήσουμε στην πραγματική μας ζωή ο Γιώργος Παπανδρέου και οι υπουργοί του...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων