Έντυπη Έκδοση

Οι «λέσχες φίλων» έγιναν στρατοί για μαχαιρώματα

Πετράλωνα, Γκύζη, Γουδή, Πειραιάς, Ηράκλειο Κρήτης. Είναι οι περιοχές που τους τελευταίους μήνες έχουν εξελιχθεί σε θέατρο επιχειρήσεων, συρράξεων καλύτερα, μεταξύ «συνδεσμιτών». Μια ιστορία καθημερινής βίας, μιας αγελαίας υπόθεσης, με ισχυρότατες διασυνδέσεις με διάφορες άλλες μορφές οργανωμένου εγκλήματος.

 Στη μεταλλαγμένη του εκδοχή το φαινόμενο των συγκρούσεων μεταξύ οργανωμένων οπαδών κάνει τη λέξη «χούλιγκαν» να μοιάζει ολίγον ρομαντική...

Μετά τη δολοφονία του Μιχάλη Φιλόπουλου στη λ. Λαυρίου το 2007, η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει την κατάργηση των οργανωμένων συνδέσμων. Κάτι που λόγω συνταγματικού κωλύματος δεν προχώρησε. Απεναντίας οι σύνδεσμοι μετονόμαστηκαν σε «λέσχες φίλων» και η κατάσταση απλώς χειροτέρεψε. Και τώρα μαζί με την έναρξη της Σούπερ Λίγκας τα μαχαιρώματα και οι μαζικοί ξυλοδαρμοί επέστρεψαν.

Τα ραντεβού για ξύλο είναι κανονισμένα σε εβδομαδιαία βάση. Κινητά τηλέφωνα ακόμα και φέιγ βολάν ορίζουν τόπο και χρόνο. Εχουν καταγραφεί μέχρι και κωδικοποιημένες μικρές αγγελίες στον αθλητικό Τύπο, ιδίως αυτόν που απευθύνεται σε οπαδούς συγκεκριμένων ομάδων. Αυτό που αποφεύγεται κατά τη διάρκεια των συνεννοήσεων είναι το Ιντερνετ και αυτό λόγω του φόβου της Υπηρεσίας Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Ακραία βία

Ανθρωποι που έχουν βρεθεί σε αυτές τις ομάδες ακραίας βίας είναι βέβαιοι -όπως μας εξηγούν- ότι αυτό που συμβαίνει μεταξύ των οργανωμένων οπαδών δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που συμβαίνει και στα υψηλότερα κλιμάκια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η διαφθορά, τα στημένα και όλα τα άλλα που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα δείχνουν ότι ο τρόπος λειτουργίας του συστήματος «ποδόσφαιρο» παραπέμπει σε οργανωμένο έγκλημα και μαφία. «Οι στρατοί που βλέπετε να μαχαιρώνονται κάθε τρεις και λίγο είναι τα εκτελεστικά όργανα αυτής της μαφίας», θα πει ένας δικηγόρος που έχει εμπλακεί επαγγελματικά σε τέτοιες υποθέσεις.

«Το ζήτημα δεν είναι ούτε γηπεδικό ούτε ποδοσφαιρικό ούτε μόνο της Αστυνομίας, είναι κατά βάση πολιτικό. Αν δεν υπάρχει πολιτική βούληση, απόφαση και σεβασμός στην εφαρμογή της δεν πρόκειται να γίνει το παραμικρό. Υποτίθεται ότι οι σύνδεσμοι έπρεπε να είχαν κλείσει από το 2008. Απεναντίας, οι αρχηγοί τους -αυτοί που καθοδηγούν και φανατίζουν τους πιτσιρικάδες με τα ρόπαλα και τα μαχαίρια- όχι μόνο είναι έμμισθοι των ΠΑΕ ή άλλων θυγατρικών τους εταιρειών αλλά και δακτυλοδεικτούμενοι. Τους ξέρουν όλοι, δεν μπορώ να φανταστώ μια σοβαρή Αστυνομία να μην έχει πληροφορίες για όλους τους, για τα ονόματά τους, τα παρατσούκλια τους, πού μένουν, τι μηχανές και τι αυτοκίνητα οδηγούν, πού πίνουν καφέ...».

Ο τρόπος λειτουργίας των συνδέσμων ορίζεται από το νόμο 2725/1999. Σχεδόν δέκα χρόνια μετά, έπειτα και από τη δολοφονία του Φιλόπουλου, ήρθε ο νόμος 3708/2008 που σε γενικές γραμμές αυστηροποιεί το καθεστώς λειτουργίας, ο οποίος, όμως, δεν εφαρμόστηκε. Μέχρι το τέλος του μηνός, σύμφωνα με δεσμεύσεις του υπουργού Πολιτισμού Παύλου Γερουλάνου, αναμένεται να κατατεθεί το νέο σχέδιο νόμου για τη λειτουργία των συνδέσμων. Μεταξύ άλλων προβλέπεται η καθιέρωση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, η απαγόρευση εισόδου στο γήπεδο ανθρώπων που θεωρούνται ύποπτοι για πρόκληση επεισοδίων κ.ά.

Στο μεταξύ, ο δικηγόρος συνομιλητής μας θα τονίσει και μια άλλη πλευρά της όλης υπόθεσης: «Γνωρίζετε ότι όταν υπάρχει πληροφόρηση για επεισόδια ή αντίποινα για προηγούμενα επεισόδια επηρεάζεται ακόμα και η απόδοση των στοιχημάτων; Και δεν μιλώ μόνο για το νόμιμο...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Ποδόσφαιρο
Αθλητική βία
Για το ίδιο θέμα
Ναρκωτικά, όπλα, προστασία πίσω από τους συνδέσμους οπαδών