Έντυπη Έκδοση

Χαμογελάω και φοβάμαι

Με βρήκε η αρχή του μήνα χωρίς δουλειά, για πρώτη φορά στη ζωή μου ύστερα από 16 χρόνια προϋπηρεσίας και 10 χρόνια εκπαίδευσης. Μπορώ να ξυπνήσω επιτέλους ό,τι ώρα θέλω, μπορώ να οργανώσω τις μέρες μου όπως θέλω, μπορώ να ξενυχτάω, να βολτάρω και να ασχοληθώ με όλα τα απωθημένα μου.

Μόνο δουλειά δεν μπορώ να ελπίζω πως θα βρω. Ούτε οικονομική βοήθεια από κανέναν μπορώ να περιμένω.

Χαμογελάω και φοβάμαι.

Εχω ακούσει όλες τις ιστορίες γνωστών και φίλων, τις χωρίς αποτέλεσμα προσπάθειές τους για δουλειά, την απελπισία τους, το θυμό τους, τη μαυρίλα τους.

Θα βγω, λοιπόν, κι εγώ στην αγορά να ψάξω, χωρίς ελπίδα. Θα ξεκοκαλίσω τις εφημερίδες, θα τηλεφωνήσω στις ελάχιστες γνωριμίες μου που έχουν ακόμα δουλειές, θ' αφήσω την ντροπή στην άκρη, εγώ που υπερηφανεύομαι πως ποτέ δεν έχω ζητήσει χάρη από κανέναν.

Και ίσως και να τα καταφέρω... να επιβιώσω!

Μαρίνα

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Το ημερολόγιο ενός ανέργου
Ανεργοι
Κύριο θέμα
Το ημερολόγιο ενός ανέργου