Έντυπη Έκδοση

Ισότητα στην επιμέλεια των παιδιών ζητούν οι διαζευγμένοι

«Ενα εκατομμύριο παιδιά στην Ελλάδα βιώνουν σήμερα την τραυματική εμπειρία του διαζυγίου. Σε αυτήν έρχεται, δυστυχώς, να προστεθεί και το σύνδρομο της γονικής αποξένωσης (PAS-Parental Alienation Syndrome), που είναι αποτέλεσμα της «απουσίας» του ενός γονέα και έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τα ίδια τα παιδιά».

Αυτό επισημάνθηκε στην εκδήλωση διαμαρτυρίας που πραγματοποίησε το Σάββατο στην Αθήνα ο «Σύλλογος για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια» (ΣΥΓΑΠΑ), πολλές φορές ο γονέας που έχει την επιμέλεια φροντίζει να αποξενώσει τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια, από τα παιδιά του, ακόμη και μέσα από μια αδικαιολόγητη εκστρατεία συκοφάντησης-δυσφήμισης, αγνοώντας τις συνέπειες που έχει αυτό στα παιδιά.

«Σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχει η συνεπιμέλεια, ο διαμεσολαβητής, οι πραγματογνώμονες, οι ψυχίατροι και κοινωνικοί λειτουργοί που παρεμβαίνουν στην αρχή του διαζυγίου» υπογράμμισε ο πρόεδρος του Συλλόγου Νίκος Σπιτάλας και πρόσθεσε: «Υπάρχουν οικογενειακά δικαστήρια και οικογενειακοί δικαστές, ισότητα στη διαχείριση περιουσιακών και διατροφής, από κοινού φροντίδα σε υγεία, παιδεία, ψυχαγωγία, εναλλασσόμενη κατοικία. Στον πολιτισμένο κόσμο αφαιρείται η επιμέλεια όταν ο γονέας παρεμποδίζει την επικοινωνία παιδιού με τον άλλον γονέα».

«Στην Ελλάδα», συμπληρώνει ο ίδιος «όχι μόνο δεν συμβαίνει αυτό, αλλά ούτε οι δικαστές είναι ειδικευμένοι, ούτε τη στιγμή του διαζυγίου, όπως θα έπρεπε, υπάρχουν πραγματογνώμονες, κοινωνικές υπηρεσίες για να ελέγχουν τη δεδομένη στιγμή τη θέληση του παιδιού και την ψυχική-φυσική κατάσταση των γονέων. Ολα αυτά απουσιάζουν εξαιτίας της έλλειψης παιδείας και πολιτισμού, των οιδιπόδειων αλλοιώσεων αλλά και του άκρατου φεμινισμού...».

Στην εκδήλωση βρέθηκαν πατέρες ακόμη και από την Ελβετία καθώς ο σύλλογος αποτελεί μέλος μιας ευρύτερης, παγκόσμιας δράσης. Ο Γιώργος Σκαρλακίδης, μέλος του αντίστοιχου Συλλόγου της Ελβετίας, υπογράμμισε την ανάγκη η κοινωνία να αφυπνιστεί. «Σε όποιο μέρος του κόσμου και αν κοιτάξεις, παρά τις όποιες διαδικαστικές διαφορές, υπάρχει κάτι κοινό στα παιδιά αυτά: Δεν έχουν ή μητέρα ή πατέρα».

Στη χώρα όπου ζει, στην Ελβετία, γύρω από το θέμα των διαζυγίων, όπως είπε, έχει αναπτυχθεί μια ολόκληρη βιομηχανία, γι' αυτό και ο νόμος που καταστρέφει οικονομικά τον έναν γονέα δύσκολα θα αλλάξει. Μιλώντας για τη δική του περίπτωση είπε ότι τα δύο πρώτα χρόνια του διαζυγίου του έχασε το σπίτι του, το αυτοκίνητο του (δόθηκαν στη μητέρα) ενώ έπρεπε να καταβάλλει 3.000 Α διατροφή μηνιαίως και την ίδια στιγμή δεν μπορούσε να δει τα παιδιά του.

«Εμεινα άνεργος για να κατανοήσει το δικαστήριο ότι οι όροι ήταν εξαντλητικοί. Τα δικαστήρια», καταλήγει, «θα πρέπει να μας αντιμετωπίζουν ισότιμα και να καταλάβουν ότι κάθε χρόνο 16.000 παιδιά δεν έχουν ή μητέρα ή πατέρα εξαιτίας της άνισης μεταχείρισης».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα