Έντυπη Έκδοση

Νο problem...

Γκραν σουξέ: εξαρθρώθηκε η φοβερή οργάνωση της κατσαρόλας και ανέπνευσε το πανελλήνιον.

Φάτσες, ονόματα, προσωπικά στοιχεία όλα στη φόρα, τη εντολή του εισαγγελέως. Τα εικοσάχρονα της φρενιασμένης αφασίας έχουν εκμηδενιστεί. Η χώρα μπορεί να κοιμάται ήσυχη (...Εν τω μεταξύ, μεγάλο επαναστατικό βήμα η πυρπόληση του περιοδικού «Ρεσάλτο». Το βήμα χαιρέτισαν με την ανεκτική σιωπή τους όλα τα προοδευτικά μορφώματα-κόμματα της Αριστεράς, δίκτυα και άγρυπνες γραφίδες. Χαιρέτωσαν!) *** Συγγνώμη κύριε, αλλά ανελλήνιστοι δεν είμεθα θαρρώ. Απλώς, ο κ. Γιανναράς ασχολείται κατά το σύνηθες με ανούσιες λεπτομέρειες, σημειώνοντας στην «Καθημερινή» τα εξής: «Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: "Και τις κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο"» Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το "πηλίκον" (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το "πηλήκιο" (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής)... Στη δεκαετία του '50 ή '60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για "μηδέν στο πηλήκιο" θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα σε γενικό καγχασμό» *** CUT: Ο Τσάβες διαβάζει Ουίτμαν και επαινεί Ομπάμα. Οσο για τη μακρινή Ονδούρα, no problem: δεν είναι δα Σερβία, Ιράν ή Βενεζουέλα για να ξεσηκωθεί μηνίων ο ευαίσθητος πλανήτης. Μια απλή χούντα είναι *** Αλλά τι θέλει κι αυτός ο Παπαγιώργης και τα βάζει με τους μονο«κόμματους» νεοπροσήλυτους των κομμάτων; Ακου, υποβολέα, τι γράφει στον «Κόσμο του Επενδυτή»: «Πρόκειται για αποστειρωμένους εγκεφαλίσκους που έλαβαν το μήνυμα της παραδοσιακής αδιαλλαξίας-φρόνημα που τους πάει γάντι (...) Δεν υπάρχει περίπτωση νεοκληθέντος πολιτικού που να τόλμησε να συμφωνήσει με τον αντι-συνομιλητή του, αφαιρώντας έστω και ένα γραμμάριο κύρους από την οικεία παράταξη. Ή τη σούπα ή τη σκούπα. Μιλάμε για λοβοτομημένους ανθρωπίσκους, κατάλληλους για ιατρική παρακολούθηση» *** Λεπτομερειών συνέχεια: «Νεότερες έρευνες απέδειξαν ότι οι Ελληνες ως έθνος έλκουν την καταγωγή τους από τις μαύρες φυλές της Αφρικής και της ερήμου της Σαχάρας (...) Ακόμα και τα έπη του Ομήρου και ο Παρθενώνας δεν είναι αποτέλεσμα του ελληνικού πολιτισμού, αλλά παραχαράξεως, υιοθετήσεως ακόμα και υποκλοπής των ανώτερων τοπικών αυτόχθονων πολιτισμών, όπως του δικού μας, του μακεδονικού»... Ακριβώς έτσι, υποβολέα, τα λένε οι γείτονες της FYROM στην άρτι εκδοθείσα «Μακεδονική Εγκυκλοπαίδεια» (το παράθεμα από το «Πρώτο Θέμα»)... Οπως βλέπεις, οι... αυτοπροσδιορισμένοι σύντροφοι σέβονται απολύτως τα ιστορικά δεδομένα. Απλώς, κάτι εθνικιστές (Βούλγαροι, Αλβανοί και Ελληνες) βάλλουν αναιτίως εναντίον της καημένης, μικρής χώρας...

Εκ των Εσω

* ΕΚΠΛΗΞΗ... Ο Τσάβες είχε παρομοιάσει τον Μπους με τον «Διάβολο που μυρίζει θειάφι»... Ομως ο Μπαράκ Ομπάμα «μυρίζει ελπίδα», σύμφωνα με τον πρόεδρο της Βενεζουέλας...

Από το «Βήμα»:

- «"Ελπίζω ο Θεός να προστατεύσει τον Ομπάμα από τις σφαίρες που σκότωσαν τον Κένεντι. Ελπίζω ο Ομπάμα να μπορέσει να φέρει αλλαγή", είπε ο κ. Τσάβες (στον Λάρι Κινγκ). Βεβαίως δεν παρέλειψε να ασκήσει κριτική σε ορισμένες αμερικανικές πολιτικές, κάνοντας λόγο για "δύο Ομπάμα"»...

- «"Οι Αμερικανοί γνώριζαν για το πρόσφατο πραξικόπημα στην Ονδούρα και το υποστήριξαν. Εξ ου και η αντίφαση που πρέπει να αντιμετωπίσει ο Ομπάμα. Υπάρχουν άραγε δύο Ομπάμα; Ας ελπίσουμε να επικρατήσει εκείνος που μίλησε εδώ (σ.σ.: στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών) χθες"».

* ΤΕΛΙΚΗ ΕΥΘΕΙΑ... Κρίσεις και σχόλια. Ενδεικτικώς:

* Χαρίδημος Τσούκας («Καθημερινή»): «Ενας αποτυχημένος πρωθυπουργός φεύγει, ένας ανεπαρκής πρωθυπουργός έρχεται. Η κατρακύλα θα συνεχιστεί, ο ρυθμός της ίσως διαφέρει...».

* Αντώνης Καρακούσης («Βήμα»): «Πριν από δεκαέξι χρόνια ο Ανδρέας Παπανδρέου έβαλε τέλος στις όποιες συζητήσεις και αμφισβητήσεις με την ιστορική φράση "το χρέος ή θα το αφανίσουμε ή θα αφανίσει το έθνος". Το ερώτημα δεκαέξι χρόνια μετά είναι αν ο Γιώργος Παπανδρέου θα βρει το δικό του απόφθεγμα, που θα μεταδώσει τα πολιτικά σήματα και μηνύματα, προκειμένου όντως να σωθεί το έθνος».

Οι τίτλοι

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Επτά μέρες «φαγούρα» στη Ν.Δ.

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

Τα επτά ψέματα του Παπανδρέου.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Επιστρέφουν οι δυσαρεστημένοι.

ΑΥΡΙΑΝΗ

Καταρρέει με πάταγο η πυραμίδα των ασφαλιστικών εταιρειών.

ΕΘΝΟΣ

Γαλάζιες τορπίλες με στόχο την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ.

ΕΛ. ΩΡΑ

Χτίζω τον τρόπο που θα κυβερνήσω.

ESPRESSO

Στο σκαμνί ο killer του ζεν πρεμιέ.

Η ΑΥΓΗ

Ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ για τον «χειμώνα» που έρχεται.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Η συσπείρωση στο ζενίθ.

Η ΕΠΟΧΗ

Η σιωπή των αμνών και οι κραυγές των λύκων.

Η ΝΙΚΗ

Το βαρύ πυροβολικό στην πρώτη γραμμή.

ΘΕΜΑ

Σκάνδαλο αλά Κοσκωτά ο γαλάζιος Ψωμιάδης.

ΚΑΡΦΙ

«Εχετε γεια βρυσούλες».

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

42 απαντήσεις για την 5η Οκτωβρίου.

ΠΡΙΝ

Ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ για μια άλλη Αριστερά.

REALNEWS

Μήνυμα Καραμανλή.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Με τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ αποφασιστικά στη μάχη για την κόκκινη ψήφο.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Κλείνει η ψαλίδα.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Πέντε καυτοί φάκελοι και τρία σενάρια ήττας.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Οι Ταλιμπάν του Γιώργου.

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Πριγκιπικό σύνδρομο και αρχηγική στάμπα...

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ Από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

«...Το ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι διαθέτει τέτοιο σχέδιο. Στην πραγματικότητα, όμως, διαθέτει ένα άρθροισμα από επιμέρους και συχνά αποκλίνουσες μεταξύ τους προτάσεις για διάφορα θέματα.

Δεν έχει προηγηθεί μια ουσιαστική εσωκομματική συζήτηση, ώστε να προκύψει μια σύνθεση ή τουλάχιστον ένας κοινός παρονομαστής. Πέρα από ένα πολύ γενικό πλαίσιο, θέση του κόμματος είναι αυτή που εκφράζει ο αρχηγός, συχνά εν αγνοία του εκλεγμένου Πολιτικού Συμβουλίου. Με τον αέρα να φουσκώνει τα πανιά και το "πράσινο καράβι" να είναι ένα βήμα από το λιμάνι της εξουσίας, όμως, κανένα στέλεχος δεν εκφράζει αντιρρήσεις.

Μέσα σ' αυτό το κλίμα, η πολιτική που θα εφαρμοστεί σε κάθε υπουργείο θα εξαρτηθεί πολύ περισσότερο από τις απόψεις και τις ικανότητες του υπουργού και των αντίστοιχων πρωθυπουργικών συμβούλων παρά από τις προγραμματικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Ως εκ τούτου, η επιλογή των προσώπων αποκτάει κρίσιμη σημασία για την απόδοση της μελλοντικής κυβέρνησης.

Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο στους κυβερνητικούς τομείς, για τους οποίους ο αυριανός πρωθυπουργός ούτε έχει πολλές γνώσεις, αλλά ούτε και έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Σ' αυτή την κατηγορία ανήκει και ο ευρύτερος χώρος της οικονομίας. Αντιθέτως, στους κυβερνητικούς τομείς, για τους οποίους έχει διαμορφωμένες απόψεις και προσωπικό ενδιαφέρον (εξωτερική πολιτική, μειονότητες, μετανάστες, εκπαίδευση και περιβάλλον) οι υπουργοί θα πρέπει να είναι συντονισμένοι απόλυτα στο δικό του μήκος κύματος.

Σύμφωνα με συγκλίνουσες ενδείξεις και πληροφορίες, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θα προχωρήσει σε μια πολιτικά λειτουργική ανανέωση, συνδυάζοντας την αξιοποίηση έντιμων και ικανών παλαιών στελεχών του Κινήματος με την προώθηση νέων στελεχών, που έχουν δώσει θετικά δείγματα γραφής. Ολα δείχνουν ότι η νέα κυβέρνηση θα είναι περισσότερο κυβέρνηση Παπανδρέου παρά κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Με άλλα λόγια, αναμένεται να διορίσει στα κυβερνητικά αξιώματα νέα πρόσωπα, τα οποία κατά κανόνα θα οφείλουν την ανέλιξή τους όχι σε μια ευδόκιμη κομματική θητεία, αλλά στη δική του εύνοια.

Η πρόθεσή του αυτή τροφοδοτείται και από τη μεταμοντέρνα απολίτικη ιδεολογική λαγνεία του για το "νέο", καθώς και από τη ροπή του προς την εντυπωσιοθηρία. Λόγω των ανωτέρω και βεβαίως λόγω του πριγκιπικού συνδρόμου του, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών αρχηγών που κυρίαρχο κριτήριο έχουν την τήρηση των ισορροπιών. Αντιθέτως, είναι ικανός για τις πιο ριζοσπαστικές κινήσεις, ανεξαρτήτως εάν αυτές είναι για το καλύτερο ή για το χειρότερο. Ποιος πολιτικός αρχηγός θα τοποθετούσε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου μια νεαρή και άγνωστη συνδικαλίστρια, όπως είχε κάνει αυτός το 2004 με τη Μαρία Ματσούκα;

Η ρητορική του Γιώργου Παπανδρέου για "συμμετοχική δημοκρατία" και όλα τα συναφή είναι το ιδεολογικό κέλυφος ενός μάλλον μοναρχικού τρόπου άσκησης της εξουσίας. Απεχθάνεται να δεσμεύεται πολιτικά από συλλογικά όργανα και γι' αυτό δεν πρόκειται να υπάρξει πραγματική πολιτική λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου. Η τάση του είναι να μοιράζει ρόλους, αλλά όχι να μοιράζεται την εξουσία. Σε αντίθεση με τον Κώστα Καραμανλή, που άφησε σχεδόν ανεξέλεγκτους τους υπουργούς του, ο διάδοχός του κατά πάσα πιθανότητα θα πάει στο άλλο άκρο. Παράλληλα με τη θεσμική εξουσία του κάθε υπουργού θα υπάρχει και η άτυπη πλην ουσιαστική εξουσία των αντίστοιχων πρωθυπουργικών συμβούλων».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων