Έντυπη Έκδοση

Το σάρκωμα του κέρδους

Μεταλλαγμένη και αγνώριστη η σοσιαλδημοκρατία της Ευρώπης, σαρώνεται σε όλες τις αναμετρήσεις από τα όμαιμα συντηρητικά κόμματα.

Εξαίρεση, το εξίσου μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ, καθώς και οι σοσιαλιστές της Πορτογαλίας... Ανευρη, συρρικνωμένη και υποτασική -αμελητέο ίχνος στον πολιτικό χάρτη- διάγει και η Αριστερά πασών των αποχρώσεων, με εξαίρεση το καθ' ημάς ΚΚΕ και την «Αριστερά» του Λαφοντέν στη Γερμανία... Και όλα αυτά σε μια ευνοϊκή συγκυρία. Σε περίοδο σοβαρής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, με την κοσμοκράτειρα να βιώνει μια τραγική, οικονομική κατάσταση (...Στασιμότης και γκρίνιες στους μυθολογημένους «Πράσινους» της Γερμανίας, όπου ο θλιβερός εκείνος Φίσερ -συνοφρυωμένος από την επέλαση του Λαφοντέν- μίλησε απαξιωτικά για τη θρώσκουσα γερμανική «Αριστερά» που εντυπωσιάζει. Συνεπής στη μετάλλαξή του ο παλιός των Κινημάτων, που κατάντησε απολογητής της αμερικανικής πολιτικής) *** CUT: Εξαιρετικό ντοκιμαντέρ, προχθές το βράδυ, στην τηλεόραση του «Σκάι». Οι δημοσιογράφοι έχουν εγκατασταθεί στο περίφημο νοσοκομείο «Αντερσον» του Χιούστον και συνομιλούν με ασθενείς και γιατρούς-ερευνητές, που έχουν αφιερωθεί στην αντιμετώπιση της επάρατης νόσου. Κάποια στιγμή, εμφανίζεται περιχαρής η επικεφαλής των γιατρών και αναγγέλλει ότι ένα σκεύασμα για μια σπάνια μορφή καρκίνου αποδείχτηκε λυσιτελές και αποτελεσματικό. Δίπλα της, χαμογελάει ευτυχισμένο ένα δεκάχρονο κοριτσάκι, που είχε ιαθεί πλήρως... «Πότε θα κυκλοφορήσει ευρέως το φάρμακο;», ρώτησε ο δημοσιογράφος. «Ποτέ», απάντησε θλιμμένη η γιατρός. «Οι υπεύθυνοι μάρκετινγκ της φαρμακευτικής εταιρείας έκριναν ότι δεν συμφέρει οικονομικά η παραγωγή του φαρμάκου, διότι πρόκειται για σπάνια μορφή καρκίνου και οι ασθενείς είναι λίγοι. Αν μπει στην παραγωγή το σκεύασμα, θα αντιδράσουν οι μέτοχοι της εταιρείας»... Δεν έμεινε ενεός ο ρεπόρτερ, ακούγοντας τα λόγια της γιατρίνας. Ηξερε πολύ καλά πως έτσι έχουν τα πράγματα στην κυνική και απάνθρωπη επικράτεια του κέρδους. Και απλώς περιορίστηκε να ρωτήσει αν υπάρχουν άλλα σκευάσματα στο εργαστήριο. «Αυτά που βλέπετε», είπε η γιατρός. «Επαρκούν για τη θεραπεία τριάντα ανθρώπων. Οι υπόλοιποι ασθενείς...».

Εμμεση παραδοχή

««Αυτονόητο»: Μια λέξη που ακούω αυτές τις μέρες παντού.

Εδώ και μήνες, εκφραστές επίσημων και ανεπίσημων φορέων, άνθρωποι ανεξαρτήτως ιδεολογίας, πολιτικής τοποθέτησης ή κομματικής γραμμής, μιλούν για το δικαίωμα "στο αυτονόητο". Ο δημοσιογράφος Κώστας Καββαθάς (προσωπικό μου ρισπέκτ) γράφει στην εβδομαδιαία του κυριακάτικη στήλη για το "Κόμμα της κοινής Λογικής". Το ίδιο πράγμα δηλαδή, με άλλες λέξεις.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, στην πρώτη του επίσημη προεκλογική εμφάνιση, παρουσίασε τον εαυτό να "οραματίζεται το αυτονόητο". Καθώς οι προεκλογικές ομιλίες δεν είναι ποτέ τυχαίες, υποθέτω ότι δεν το είπε από αυθόρμητο ποιητικό οίστρο, αλλά κατόπιν σχολαστικής "έρευνας αγοράς", ή όπως τέλος πάντων το λένε αυτό οι πολιτικοί αναλυτές.

Ποιο "διακύβευμα" και κολοκύθια, εδώ κάτι συμβαίνει. Νομίζω ότι βρήκαμε μια λέξη με την οποία μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας. Ξέρω ότι το "αυτονόητο" ηχεί ως ελαφρώς ξενέρωτο, ειδικά στα αυτιά της γενιάς μου, που γαλουχήθηκε πολιτικά με το φευγάτο σύνθημα "Είμαστε ρεαλιστές, ζητάμε το αδύνατο". (Ναι. Και μετά ξυπνήσαμε και τρέξαμε στον βουλευτή της περιοχής μας να μας διορίσει, γιατί τρέχανε και γραμμάτια...).

Η οραματική διεκδίκηση του αυτονόητου ακούγεται σήμερα κάπως μελαγχολική, σαν έμμεση παραδοχή μιας αποτυχίας. Πού είμαστε όλοι εμείς όταν θόλωνε το προφανές, όταν χανόταν η μπάλα, οέο; Σε ποιο σύννεφο;

Προλαβαίνουμε να επαναπροσδιορίσουμε το αυτονόητο; Να το διεκδικήσουμε ξανά; Ή μήπως στην εποχή μας το "αυτονόητο" ισούται, κατά τραγικό τρόπο, με το "αδύνατον";». (Από το «Εθνος»)

Εκ των έσω

*  ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ... Τη χειρότερη εκλογική επίδοση της μεταπολεμικής ιστορίας τους είχαν οι νικητές των εκλογών στη Γερμανία (Χριστιανοδημοκράτες) και στην Πορτογαλία (Σοσιαλιστές)...

Ο Ι.Κ. Πρετεντέρης στο «Βήμα»:

- «Επί της ουσίας, οι ψηφοφόροι εξέφρασαν την ίδια ακριβώς δυσπιστία προς τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας. (...) Η εποχή των μεγάλων και πανίσχυρων κομμάτων δείχνει να εξαντλείται».

- «Αυτή είναι μια πρώτη παρατήρηση. Διότι υπάρχει και δεύτερη. Με δεδομένο ότι η νέα γερμανική κυβέρνηση θα προκύψει από συνεργασία Χριστιανοδημοκρατών και Φιλελευθέρων, οι Σοσιαλδημοκράτες θα εγκαταλείψουν την εξουσία ύστερα από 11 χρόνια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι εκλογές θα γίνουν το αργότερο ώς τον Μάιο του 2010, προεξοφλείται ήδη η συντριβή των Εργατικών έπειτα από 13 χρόνια διακυβέρνησης. Τι σημαίνει αυτό; Οτι μέσα στο 2010 και οι τέσσερις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ιταλία) θα έχουν κεντροδεξιές κυβερνήσεις. Υπενθυμίζω ότι το 2000 και οι τέσσερις αυτές χώρες είχαν κυβερνήσεις κεντροαριστερές. Κάτι συμβαίνει λοιπόν και το πολιτικό κέντρο βάρους της Ευρωπαϊκής Ενωσης γέρνει όλο και περισσότερο προς τα δεξιά».

* ΑΚΙΝΗΣΙΑ... «Αν ήμασταν σοβαρή χώρα, με σοβαρή πολιτική ζωή, γι' αυτό το πρόβλημα θα συζητούσαμε τώρα. Για την περιστολή του αντιπαραγωγικού τομέα της οικονομίας, που απορροφά πόρους και ανταποδίδει ανύπαρκτες ή αστείες υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο».

Ο Στέφανος Κασιμάτης, στην «Καθημερινή»:

- «Αντί γι' αυτό, προσπαθούμε να παρατείνουμε την ψευδαίσθηση της συνέχειας ενός μοντέλου ανάπτυξης, που έχει ήδη χρεοκοπήσει. Οταν του χρόνου τον Ιανουάριο οι αγορές θα είναι απρόθυμες να διευκολύνουν τις ανάγκες του Δημοσίιου, τότε θα φταίει ο διεθνής καπιταλισμός. Ευτυχώς στον κόσμο των Ελλήνων δεν έλειψαν ποτέ οι βάρβαροι -για την ακρίβεια είναι όλοι οι άλλοι...».

Οι τίτλοι

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Το κυνήγι του σταυρού.

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

Η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ελλάδας η Ελλάδα επί ΠΑΣΟΚ.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Μπορούμε να νικήσουμε.

ΑΥΡΙΑΝΗ

Πρόστιμο μαμούθ 32,5 εκατ. ευρώ σε τέσσερις ασφαλιστικές εταιρείες.

ΕΛ. ΩΡΑ

Στη Θράκη οι Τούρκοι το γύρισαν στο... Ζεϊμπεκ-κικο.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Επίθεση Ζαγορίτη κατά των «βαρόνων» της Ν.Δ.

ESPRESSO

Πώς ψώνισε τον δολοφόνο ο ζεν πρεμιέ.

ΕΣΤΙΑ

Τι σημαίνει επάνοδος του ΠΑΣΟΚ.

Η ΑΥΓΗ

ΣΥΡΙΖΑ για ισχυρή αριστερή αντιπολίτευση.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Καμία ψήφος χαμένη.

Η ΝΙΚΗ

Ο λαός επιστρέφει στην εξουσία.

Η ΧΩΡΑ

Η μεγάλη έφοδος των χάκερ.

Ο ΛΟΓΟΣ

Οι χάκερς πυροδοτούν το πολιτικό κλίμα.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Δυνατό ΚΚΕ και δυνατός λαός πάνε μαζί.

ΤΑ ΝΕΑ

Μαυρίστε μας... λέει ο γραμματέας της Ν.Δ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Κάλεσμα για μαύρισμα.

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Γερμανία: συντριβή της μεταλλαγμένης σοσιαλδημοκρατίας

Του ΡΟΥΣΣΟΥ ΒΡΑΝΑ Από τα «ΝΕΑ»

«Ο άξονας έσπασε. Ο κύκλος της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας έκλεισε οριστικά. Δεν ζούμε πια στα χρόνια του Σρέντερ που, όταν βρισκόταν στο τιμόνι της Γερμανίας, υποσχόταν μια εποχή σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης.

Στην εποχή του υποστήριζε πως ήταν εφικτός ο μετασχηματισμός της κοινωνίας σε ένα "νέο κέντρο", που θα ξεπερνούσε τις παραδοσιακές πολιτικές συγκρούσεις και θα αποκτούσε την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Μαζί με τους Εργατικούς του Μπλερ, οι Σοσιαλδημοκράτες του Σρέντερ υπόσχονταν να δρέψουν τους γλυκούς καρπούς της παγκοσμιοποίησης και να τους μοιράσουν σε ολόκληρη την κοινωνία. Η παγκόσμια οικονομική κρίση ήρθε να βάλει ένα τέλος σε αυτές τις υποσχέσεις. Οι ηττημένοι του σήμερα (οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες) και οι ηττημένοι του αύριο (οι Βρετανοί Εργατικοί) δεν μπορούν πια να καλλιεργούν τις ίδιες αυταπάτες που καλλιεργούσαν όταν "η σοσιαλδημοκρατία ήταν πανταχού παρούσα και καμιά ευρωπαϊκή κυβέρνηση, είτε ήταν κεντροδεξιά είτε κεντροαριστερή, δεν μπορούσε να κάνει χωρίς αυτήν", όπως το είχε πει κάποτε ο τέως υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ.

Η βαθιά κρίση του συστήματος επιβάλλει την ανάγκη για ριζικές λύσεις. Το μήνυμα από τις γερμανικές εκλογές είναι πως το σύστημα εγκαταλείπει πια τα συναινετικά άλλοθι και τις δεσμευτικές συμμαχίες. Πίσω από τις απατηλές μεταμορφώσεις και την ιδεολογική αχρωματοψία αναδύεται πάλι η Δεξιά όπως την είχαμε πρωτογνωρίσει. Αυτός είναι ο ρόλος που θα παίξει στη νέα γερμανική κυβέρνηση το Κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών. Η έλευσή του είχε προετοιμαστεί από τη σοσιαλδημοκρατία, όταν αυτή υποτασσόταν στα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων και του τραπεζικού κεφαλαίου, όταν εφάρμοζε τις πιο δραστικές μεταπολεμικές περικοπές στο γερμανικό κοινωνικό κράτος και όταν μετέτρεπε τη Γερμανία σε μία χώρα με το χαμηλότερο εργατικό κόστος στον βιομηχανικό κόσμο (μετά τις ΗΠΑ). Αν όλα αυτά έγιναν από τη σοσιαλδημοκρατία, θα αδικούσαμε τη νέα συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών και Ελεύθερων Δημοκρατών αν περιμένουμε τα καλύτερα: Θα είναι μια κυβέρνηση απροκάλυπτα δεξιά και ταξική. Οι τραπεζικοί κύκλοι τρίβουν από τώρα τα χέρια τους και απαιτούν να εφαρμοστούν χωρίς χρονοτριβή μέτρα που θα ρίχνουν το βάρος της κρίσης στους ώμους των εργαζομένων. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ρούλαντ, οι Ελεύθεροι Δημοκράτες θα επιβάλουν αμέσως μείωση στη φορολογία των επιχειρήσεων και θα προωθήσουν νομοθεσία που θα διευκολύνει τις προσλήψεις και τις απολύσεις.

Το γερμανικό εκλογικό αποτέλεσμα, όμως, ήταν και ένα πλήγμα, στον δικομματισμό: οι επιδόσεις των Χριστονοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών ήταν από τις χειρότερες μεταπολεμικά, καθώς οι ψηφορόροι μετατοπίστηκαν στα μικρότερα κόμματα. Τουλάχιστον αυτοί οι ψηφοφόροι θα ξέρουν πως, όταν πίσω από το προσωπείο της μητέρας Τερέζας που είχαν φορέσει οι Σοσιαλδημοκράτες στη Μέρκελ, δουν να ξεπροβάλλει το πρόσωπο της Θάτσερ, αυτό δεν θα έχει γίνει με τη δική τους συνενοχή».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων