Έντυπη Έκδοση

Ισπανική υποχώρηση στις ξένες γλώσσες

Διαρκή υποβάθμιση της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης, δημόσιας και ιδιωτικής, διαπιστώνουν οι σύνδεσμοι των εκπαιδευτικών του κλάδου.

Η φαινομενική ποικιλία που προσφέρεται τα τελευταία χρόνια στους μαθητές με την υποχρεωτική εκμάθηση δεύτερης ξένης γλώσσας (από την Δ' δημοτικού στο δημόσιο σχολείο και νωρίτερα στα ιδιωτικά) ακυρώνεται στην πράξη λόγω έλλειψης καθηγητών και υλικού.

«Οργιο συμπτύξεων τμημάτων», διαπιστώνουν οι καθηγητές γαλλικών και γερμανικών, «προκειμένου να εξοικονομηθούν ώρες διδασκαλίας καθηγητών από την δευτεροβάθμια και να συμπληρωθούν τα κενά της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης».

Πολυπρόσωπα τμήματα

Οι σύνδεσμοι των εκπαιδευτικών κατήγγειλαν προ ημερών στο υπουργείο Παιδείας την πρακτική που εφαρμόζουν προϊστάμενοι Γραφείων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και διευθυντές σχολείων, συμπτύσσοντας τα τμήματα της δεύτερης ξένης γλώσσας μέχρι να εξαντληθεί το όριο των 28-30 μαθητών ανά τάξη.

*Η συγκεκριμένη πρακτική, όμως, εφαρμόζεται και λόγω ανεπάρκειας των σχολικών κτιρίων: οι αίθουσες είναι λίγες και επιστρατεύονται ακόμη και οι βιβλιοθήκες για μάθημα. Εκεί αποδίδεται και η αδυναμία ουσιαστικής εισαγωγής στο γυμνάσιο από φέτος των ισπανικών (που επί 3 χρόνια διδάσκονταν πιλοτικά σε 5-12 σχολεία), όπως είχε συμβεί πέρσι με τα ιταλικά.

«Από τα ενημερωτικά φυλλάδια που μοιράστηκαν αυτές τις μέρες στους μαθητές της πρώτης γυμνασίου, μαθαίνουμε ότι δεν υπήρχε αναφορά στα ισπανικά», εξηγεί η Στέλλα Βαλσάμη, ταμίας του Πανελλήνιου Συλλόγου Πτυχιούχων Ισπανικής Φιλολογίας.

«Οι διευθυντές είτε δεν ενημερώνουν είτε αποτρέπουν τους μαθητές, γιατί το 90% των σχολείων δεν έχουν αίθουσες ώστε να στεγάσουν άλλο τμήμα ξένης γλώσσας».

*Με τα ιταλικά (πέρσι διδάχτηκαν σε 344 σχολεία) οι καθηγητές διαπιστώνουν το «παράδοξο» να υπάρχουν ολόκληρες περιοχές χωρίς κανένα τμήμα, σαν να αδιαφορούν οι μαθητές. «Η Δυτική Αττική, για παράδειγμα, έχει αρκετά τμήματα, ενώ στη Νέα Σμύρνη και τη Γλυφάδα δεν έχουν σχεδόν κανένα. Η Βέροια καταγράφει τρομερή ζήτηση, ενώ η Κατερίνη καθόλου. Είναι ανεξήγητες τέτοιες διαφοροποιήσεις», υποστηρίζει ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Καθηγητών Ιταλικής, Γ. Ποπετσίδης.

«Υποψιαζόμαστε -και το επιβεβαιώνουν κάποιοι διευθυντές με τους οποίους επικοινωνούμε- ότι υπάρχουν εντολές από ορισμένες διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είτε να μην ενημερώνονται οι μαθητές για το δικαίωμά τους να επιλέξουν τα ιταλικά, είτε να τους καλούν να αλλάξουν την επιλογή τους ανάλογα με τους καθηγητές που υπάρχουν», καταλήγει.

*Η διδασκαλία γαλλικών και γερμανικών, που μετρά περισσότερα χρόνια, κρίνεται επίσης προβληματική, για άλλους λόγους. Τα σχολικά προγράμματα περιλαμβάνουν δύο ώρες διδασκαλίας την εβδομάδα, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός και τα βιβλία που ετοιμάστηκαν προέβλεπαν τρεις.

*Στα γαλλικά από φέτος θα χρησιμοποιούνται βιβλία που εξέδωσε ο Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων. «Επιμόρφωση γι' αυτά δεν υπήρξε, εκτός από μια δίωρη ενημέρωση που έκαναν από μόνοι τους κάποιοι εκπαιδευτικοί σύμβουλοι. Και το βιβλίο καθηγητή δεν έχει σταλεί ακόμα στα σχολεία», επισημαίνει η Δέσποινα Μαυροματάκη, γενική γραμματέας του Συνδέσμου Καθηγητών Γαλλικής Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΣΚΓΠΕ).

Διαπιστώνεται, επίσης, ότι πολλοί μαθητές στο γυμνάσιο επιλέγουν άλλη γλώσσα από εκείνη που είχαν διδαχτεί στο δημοτικό. Ετσι, η διδασκαλία αρχίζει από το μηδέν, ενώ τα βιβλία προϋποθέτουν προηγούμενες γνώσεις δύο ετών.

Ποιο πιστοποιητικό;

Ευλόγως, οι εκπαιδευτικοί διαπιστώνουν ότι χρειάζονται ριζικές τομές προτού επιχειρηθεί η σύνδεση της σχολικής ξενόγλωσσης εκπαίδευσης με το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας, όπως θα ήταν ο ευσεβής πόθος.

Αν υπάρχει κάτι αισιόδοξο για τη φετινή χρονιά, είναι ότι για πρώτη φορά οι μαθητές λυκείου δεν θα πληρώσουν από την τσέπη τους για το βιβλία ασκήσεων της δεύτερης ξένης γλώσσας. Ηταν μια υπόσχεση που τους δόθηκε μετά τις περσινές καταλήψεις. Στο γυμνάσιο και στο δημοτικό αυτό κατακτήθηκε νωρίτερα. Το σχετικό κόστος αναλαμβάνουν οι σχολικές επιτροπές.

*Στα ιδιωτικά σχολεία η επιβάρυνση σε χρόνο και χρήμα για τους μαθητές και τις οικογένειές τους είναι πολύ μεγαλύτερη. Εκτός από τις δύο υποχρεωτικές ώρες με βάση το ενιαίο σχολικό βιβλίο, γίνονται επιπλέον φροντιστηριακές ώρες με εκπαιδευτικό υλικό ανεξάρτητων εκδοτών, όπως στα φροντιστήρια. «Παρ' όλ' αυτά, ακόμη κι εκεί τα τελευταία χρόνια συρρικνώνεται το κόστος, με το στρίμωγμα των μαθητών σε τμήματα 30-35 μαθητών και την επιλογή ωρομίσθιων καθηγητών», τονίζει η Κατερίνα Τσιχλή, γραμματέας του ΣΚΓΠΕ. Κατά συνέπεια, «ακόμη και σε σχολεία που άλλοτε εξασφάλιζαν επάρκεια γνώσης μιας ξένης γλώσσας», οι μαθητές τελικά κάνουν ιδιαίτερα ή πάνε και σε φροντιστήρια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Εκπαίδευση