Ηλεκτρονική Έκδοση

Τώρα και στο YouTube οι σκέψεις μας;

Τραβήχτηκε βίντεο με σκηνές από το μυαλό μας!

Το να «φωτογραφήσει» κανείς μια σκέψη από αυτές που τριγυρνούν συνεχώς στον εγκέφαλο του ανθρώπου, ήδη φαντάζει ένα απίθανο κατόρθωμα. Πόσο μάλλον που Αμερικανοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι – για πρώτη φορά στον κόσμο - δεν τράβηξαν απλώς μια εικόνα, αλλά ένα βίντεο!

Ο δρ Τζακ Γκάλαντ και οι συνεργάτες του στο Τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ ισχυρίζονται ότι κατάφεραν να αναπαράγουν «εικόνες βίντεο» από την ανθρώπινη εγκεφαλική δραστηριότητα, σύμφωνα με το βρετανικό Τύπο («Τάιμς») και το Live Science.
    
Η αμερικανική έρευνα, που αποπνέει σενάριο επιστημονικής φαντασίας, δεν έχει ακόμα περάσει τη διαδικασία της επιβεβαίωσης από άλλους επιστήμονες. Σύμφωνα με τις δηλώσεις των ίδιων των ερευνητών, «σκάναραν» τους εγκεφάλους δύο ασθενών, καθώς αυτοί παρακολουθούσαν βίντεο και ταυτόχρονα ένα πρόγραμμα υπολογιστή συνεχώς κατέγραφε και συσχέτιζε τα μοτίβα της εγκεφαλικής δραστηριότητας στον οπτικό φλοιό με τα σχήματα, τα χρώματα και τις κινήσεις στο βίντεο.
    
Σε επόμενο στάδιο, το λογισμικό τροφοδοτήθηκε με άφθονα βιντεοκλίπ του YouTube και του ζητήθηκε να προβλέψει ποιες περιοχές του εγκεφάλου θα ενεργοποιούνταν, αν οι άνθρωποι παρακολουθούσαν τα συγκεκριμένα διαφορετικά βίντεο. Τελικά, ο υπολογιστής χρησιμοποιήθηκε για να καταγράψει την εγκεφαλική δραστηριότητα των δύο ασθενών, καθώς αυτοί παρακολουθούσαν ένα νέο φιλμ και ο αλγόριθμος του λογισμικού αναπαρήγαγε μόνος του αυτό που οι εθελοντές έβλεπαν, βασισμένος αποκλειστικά στη καταγεγραμμένη δραστηριότητα των νευρώνων του εγκεφάλου τους.
    
Ακούγεται απίστευτο, αλλά ο υπολογιστής, κατά τους ερευνητές, μπόρεσε να αναδημιουργήσει ένα κανονικό φιλμ, που αναπαριστούσε (αν και με αρκετά θολή εικόνα) λίγο-πολύ την ταινία που οι ασθενείς είχαν δει στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα, σε μια σκηνή όπου ο κωμικός Στιβ Μάρτιν φορούσε ένα λευκό πουκάμισο, το λογισμικό αναπαρήγαγε τη μορφή του ηθοποιού και τον κορμό του, αλλά έχασε άλλες λεπτομέρειες, όπως τα χαρακτηριστικά του προσώπου του.
    
Σύμφωνα με τον Γκάλαντ, ορισμένες σκηνές (π.χ. κεφάλια που μιλάνε) αναπαράγονται πολύ καλύτερα από άλλες, ειδικά αν η λήψη είναι σταθερή. Αν όμως η κάμερα στην ταινία κινείται, αυτό μπερδεύει τον αλγόριθμο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Επιστήμη & Τεχνολογία
Με λέξεις-κλειδιά
Νευρολογία