Έντυπη Έκδοση

Ανατροπές με συντελεστή Ιράν

Η ήττα των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές θεωρείται δεδομένη από τις δημοσκοπήσεις, που ερίζουν μόνο για το εύρος της. Η έφοδος των Ρεπουμπλικανών προς το Κογκρέσο, ακόμη κι αν δεν τους επιτρέψει να πιουν «τσάι» στη Γερουσία, θεωρείται βέβαιο ότι θα φέρει περισσότερους συντηρητικούς βουλευτές και γερουσιαστές (πολλοί από τους οποίους θα πρόσκεινται στους υπερσυντηρητικούς οπαδούς του κόμματος του τσαγιού) στα έδρανα του Κογκρέσου και θα δυσκολέψει αφόρητα τον πρόεδρο Ομπάμα στο νομοθετικό του έργο.

Τα πυρηνικά του Ιράν αποτελούν αγκάθι στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Τα πυρηνικά του Ιράν αποτελούν αγκάθι στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Οι αλλαγές αυτές θα γίνουν φανερές και στην εξωτερική πολιτική, παρά τα μεγάλα περιθώρια αυτονομίας που έχει ο εκάστοτε αμερικανός πρόεδρος να ελίσσεται και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες στην παγκόσμια σκακιέρα.

Το πρώτο εμπόδιο που θα έχει να υπερπηδήσει ο Ομπάμα σε περίπτωση ήττας είναι το Αφγανιστάν. Τον Δεκέμβριο πρέπει να παρουσιάσει στο Κογκρέσο τη νέα του πολιτική για τον πόλεμο που άρχισε πριν από δέκα χρόνια και εξακολουθεί να μαίνεται χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Μέχρι στιγμής, ο Ομπάμα σχεδιάζει να αρχίσει τη σταδιακή αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, με αρχή της διαδικασίας τον Ιούλιο του 2011 και πέρας το 2014, πολιτική με την οποία διαφωνούν οι Ρεπουμπλικανοί. Η ενίσχυση των ιεράκων θα δυσκολέψει επίσης τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τους ταλιμπάν και θα στενέψουν τα περιθώρια ελιγμών στη διαπραγμάτευση με τους αφγανούς αντάρτες.

Σχέσεις με Μόσχα

Σε δοκιμασία θα τεθεί και η αναβάθμιση των αμερικανορωσικών σχέσεων, καθώς τα ρεπουμπλικανικά ανακλαστικά επηρεάζονται ακόμη από τον απόηχο του Ψυχρού Πολέμου. Πρώτο τεστ για τις σχέσεις Ουάσιγκτον-Μόσχας θα αποτελέσει η ψηφοφορία στο νέο Κογκρέσο για την επικύρωση της συμφωνίας για τη μείωση των στρατηγικών όπλων, που υπέγραψαν πρόσφατα Ομπάμα και Μεντβέντεφ και προβλέπει σημαντική μείωση των στρατηγικών (πυρηνικών) όπλων που διαθέτουν οι δύο χώρες.

Το μεγάλο ερωτηματικό θα είναι η στάση απέναντι στην Κίνα, που μάλλον θα σκληρύνει, ιδίως όσον αφορά το μεγάλο θέμα της ισοτιμίας γουάν-δολαρίου. Η πολιτική του Πεκίνου να διατηρεί υποτιμημένο το γουάν δημιουργεί στις Ηνωμένες Πολιτείες τεράστια ελλείμματα και μεγάλη ανεργία. Πάντως τα θέματα εμπορίου και ανταγωνισμού είναι από τα αγαπημένα για τους Ρεπουμπλικανούς, που σίγουρα θα πιέσουν περισσότερο την Κίνα σε θέματα οικονομίας, παρά σε θέματα που άπτονται της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Πλήγμα θα υποστεί ο πρόεδρος και στη μεσανατολική πολιτική του, που θα γίνει λιγότερο πιεστική προς το Ισραήλ, με αποτέλεσμα την πιθανή κατάρρευση των συνομιλιών για την ειρήνη στην περιοχή. Ομως, ο αστάθμητος παράγοντας θα είναι -και πάλι- το Ιράν και το πυρηνικό του πρόγραμμα. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το θέμα αυτό είναι το μόνο από τα θέματα εξωτερικής πολιτικής που θα μπορούσε να επιφέρει μια ανατροπή στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, ιδίως αν το Πεντάγωνο στοχοποιήσει την Τεχεράνη μέσα στο 2011, έναν χρόνο πριν αρχίσει η προεκλογική εκστρατεία για την εκλογή του επόμενου αμερικανού προέδρου.

Σύμφωνα με το συντηρητικο στρατηγικό ινστιτούτο STRATFOR, ένα στρατιωτικό πλήγμα κατά του Ιράν θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες και να ξαναδώσει την πρωτοβουλία στον Ομπάμα. Ευσεβείς πόθοι ή ξέρουν κάτι που όλοι εμείς αγνοούμε;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
ΗΠΑ