Έντυπη Έκδοση

Πόσο μπορούμε να αισιοδοξούμε;

Η κρίση έχει διάρκεια δεκαετίας και δεν είναι υπόθεση μερικών τριμήνων

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ηγεσία της χώρας επιχειρεί να εμπνεύσει αισιοδοξία ορμώμενη από το ήδη θετικό κλίμα ψυχολογίας των αγορών.

Ομως από το σημείο αυτό μέχρι να διαβλέπει γρήγορη έξοδο από το τούνελ υπάρχει μια απόσταση υπερβολής που δηλώνει άγνοια κινδύνου. Ας δούμε γιατί.

Στις αισιόδοξες εκτιμήσεις τους οι δύο κορυφαίοι οικονομικοί ηγέτες της χώρας, Γ. Προβόπουλος και Γ. Στουρνάρας, δεν παρακινήθηκαν φυσικά απλά και μόνον από τη βούλησή τους να πείσουν τους ξένους επιχειρηματίες να έρθουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Υπήρχε ήδη το πρόσφορο έδαφος μιας αισιοδοξίας που πηγάζει από τη μεγάλη μείωση του δημόσιου ελλείμματος και του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών, την ψήφιση όλων των νόμων, τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, την επιστροφή μέρους των τραπεζικών καταθέσεων και την αποτροπή εξόδου της χώρας από το ευρώ, με την εξασφάλιση ρευστότητας στο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα χάρη στην επανεκκίνηση της χρηματοδοτικής ροής προς την ελληνική οικονομία από ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ.

Η εκτίμηση του διοικητή της ΤτΕ πως έχουμε ανακτήσει ήδη το 75% της απώλειας της ανταγωνιστικότητας που σημειώθηκε την περασμένη δεκαετία είναι εσφαλμένη.

Σύμφωνα με τους τελευταίους διαθέσιμους δείκτες ανταγωνιστικότητας (βάσει τιμών κατανάλωσης και όχι κόστους εργασίας) που δημοσιεύει η ΕΚΤ, το Νοέμβριο 2012 η Ελλάδα είχε ανακτήσει το 56% των απωλειών της από το α' 3 μηνο του '99.

Το ίδιο διάστημα η Ευρωζώνη είχε βελτιώσει την ανταγωνιστική της θέση κατά 7,4%. Συνεπώς η Ελλάδα είχε καλύψει τη μισή περίπου διαδρομή από το 1999. Ομως κι αυτή η ποσοτική βελτίωση αφορά ένα μόνο δείκτη.

Απουσία στήριξης

Με όρους μεριδίου εξαγωγικών αγορών, η Ελλάδα έχει χάσει το 18,3% την τελευταία πενταετία μέχρι και το 2011. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως με ποιοτικούς όρους η περσινή έκθεση του World Economic Forum βρήκε την Ελλάδα στην 90ή θέση κατάταξης επί 139 χωρών, όταν δύο χρόνια πρωτύτερα ήταν στην 71η θέση.

Ασφαλώς, το 2012 υπήρξε περαιτέρω πρόοδος που δεν καταγράφουν οι δύο τελευταίοι δείκτες. Ομως σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται η υπεραισιοδοξία πως «περάσαμε τα χειρότερα». Ο λόγος είναι απλός. Η καταστροφή είναι μεγάλη στο παραγωγικό και ανθρώπινο δυναμικό της χώρας, με συνέπεια να μην υπάρχει δυνατότητα γρήγορης ανάκαμψης. Συγκεκριμένα, η μείωση της χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα συνεχίζεται ακάθεκτη (-4% το Δεκέμβριο), η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σκοντάφτει στην αδυναμία εξεύρεσης ιδιωτικών κεφαλαίων και πιθανόν να μετατεθεί για το Σεπτέμβριο, η δανειοδότηση των επιχειρήσεων δεν θα απελευθερωθεί ακόμη και μετά την ανακεφαλαιοποίηση, καθώς η επιστροφή των τραπεζών σε ομαλές συνθήκες λειτουργίας θα εμποδίζεται για μία διετία ακόμη από τις απαιτήσεις αναδιάρθρωσης που επιβάλλουν οι πρόσφατες συγχωνεύσεις, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο μεταξύ αιμορραγούν από τις αυξήσεις στο κόστος ενέργειας και τα νέα φορολογικά βάρη, οι αποκρατικοποιήσεις θα υλοποιηθούν στο χειρότερο δυνατό κλίμα για προσέλκυση νέων επενδύσεων (βλ. φιάσκο Κατάρ), η παραγωγική βάση της χώρας είναι μικρή για να ωθήσει τις εξαγωγές, ενώ αυτές εμποδίζονται από την έλλειψη μηχανισμού στήριξης και διείσδυσής τους σε νέες αγορές.

Επιπτώσεις από περικοπές

Τέλος, δεν έχουμε ακόμη νιώσει τις επιπτώσεις από τις νέες περικοπές σε μισθούς-συντάξεις και από τις νέες φορολογικές επιβαρύνσεις που αναπόφευκτα θα περιορίσουν δραστικά τη ζήτηση για κατανάλωση μέσα στο 2013 και 2014. Οπως επίσης τις συνέπειες από την ύφεση στην Ευρωζώνη (-4% οι επενδύσεις σε Ε.Ε. των «17») και την εκρηκτική άνοδο της ανεργίας, που έχει φθάσει σε επίπεδα κοινωνικής διάλυσης (το 26% παραπέμπει στις συνθήκες της Μεγάλης Υφεσης του Μεσοπολέμου).

Αλίμονο, η κρίση έχει διάρκεια δεκαετίας, δεν είναι υπόθεση μερικών τριμήνων. Ακόμη χειρότερα, έχει περάσει σε όλη την κοινωνία, δεν περιορίζεται στη βελτίωση μερικών οικονομικών μεγεθών...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Οικονομική κρίση
Υπουργείο Οικονομικών
Για το ίδιο θέμα
Τρίζουν οι κυβερνήσεις, τσιμπούν τα spread
Αλλοι 600.000 στον προθάλαμο των ατομικών συμβάσεων
G20: Ανακωχή στο «νομισματικό πόλεμο»

....