Έντυπη Έκδοση

ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Κραυγή οργής μικρο-ομολογιούχου

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα «μπανανία», κάποιοι καλοπροαίρετοι, μετρημένοι -σε όλα τους- και αξιοπρεπείς πολίτες, πεπεισμένοι από τα κελεύσματα και τις υποσχέσεις της επίσημης πολιτείας και του ελληνικού κράτους εμπιστεύτηκαν τις πενιχρές αποταμιεύσεις τους -αλλά παράλληλα και κόπους μιας έντιμης ζωής- σε ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου.

Εξέφραζαν έμπρακτα μια πατριωτική στάση ζωής, τη στιγμή που άλλοι συμπατριώτες μας έψαχναν απεγνωσμένα τρόπους να φυγαδεύσουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό, όπως και τελικά έπραξαν και εξασφάλισαν τα χρήματά τους.

Η συνέχεια της ιστορίας έχει τραγική κατάληξη. Η ελληνική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον κ. Παπαδήμο και υπουργό Οικονομικών τον κ. Βενιζέλο, «συνάθροισε» αυθαίρετα και καταχρηστικά τα χρήματα των μικρο-ομολογιούχων στο μεγάλο φαγοπότι του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, του γνωστού ως PSI.

Τι ακριβώς έκαναν; Και τι κοινωνική σημασία έχει η πράξη τους;

Οδήγησαν ανθρώπους αδαείς, ηλικιωμένους στην πλειονότητά τους, σε μια άνιση αναμέτρηση με τα μεγαθήρια της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με τα πανίσχυρα τραπεζικά διεθνή λόμπι, με τους αδίστακτους τοκογλύφους της υφηλίου.

Και το έπραξαν με πλήρη συνείδηση ότι επιλεκτικά οδηγούν τμήμα των Ελλήνων πολιτών στην ανέχεια και την εξαθλίωση. Και το έπραξαν και το μεθόδευσαν με απόλυτα δόλιο τρόπο. Δήμευσαν επιλεκτικά την περιουσία ανυπεράσπιστων πολιτών, μιας αδύναμης κοινωνικής ομάδας.

Η ελληνική κυβέρνηση εγκλημάτισε -και εγκληματεί- εναντίον των ομολογιούχων με τον πιο απαράδεκτο, με τον πιο βάρβαρο, με τον πιο αυταρχικό και κυρίως με τον πιο ανήθικο τρόπο. Δεν είχαν κανένα δικαίωμα να «παζαρέψουν» ξένα χρήματα ιδιωτών στο μεγάλο παζάρι του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους.

Οφειλαν, δείχνοντας στοιχειώδη πολιτική υπευθυνότητα, αίσθημα δικαιοσύνης και ανθρώπινης συνείδησης, να υπερασπιστούν και να εξαιρέσουν από το «κούρεμα» τους ανυπεράσπιστους ομολογιούχους.

Οι ηγέτες εκεί κρίνονται. Διαφορετικά, δεν είναι ηγέτες. Είναι απλοί υπάλληλοι διεκπεραίωσης προαποφασισμένων αποφάσεων, χωρίς να διαθέτουν το ανάστημα και τη βούληση να υπερασπιστούν το δίκαιο, το ηθικό και το αληθές.

Από τη στιγμή που αυτοί οι άνθρωποι έπραξαν αυτά που έπραξαν, δεν δικαιούνται πλέον να έχουν δημόσιο πολιτικό λόγο, δεν δικαιούνται -σε καμία περίπτωση- να συμμετέχουν στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Δεν μπορούν να εκφράζουν Ελληνες πολίτες, ακόμη και αν έχουν νομιμοποιηθεί μέσα από εκλογικές διαδικασίες.

Και φτάνουμε στο σήμερα, στην κυβέρνηση Σαμαρά.

Ο κ. Σαμαράς και οι συνεργάτες του προφανώς δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν δικαιούνται να εμπαίζουν Ελληνες πολίτες με αυτόν τον απαράδεκτο και αχαρακτήριστο τρόπο.

Ολοι κατανοούμε τις δυσκολίες που περνάει η χώρα μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θυσιάζουμε μια μερίδα πολιτών -των πιο αδύναμων- για να σωθεί η χώρα! Ο κ. Σαμαράς και οι συν αυτώ πρέπει να καταλάβουν ότι η εποχή των θυσιών έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Οι ανθρωποθυσίες τείνουν να εκλείψουν ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες φυλές που υπάρχουν στα βάθη της Αφρικής. Πρέπει να καταλάβει -ο ίδιος- ο κ. Σαμαράς ότι δεν μπορεί να κρύβεται άλλο. Και επιτέλους, ας υψώσει το ανάστημά του. Γνωρίζει πολύ καλά -ο ίδιος- την τεράστια αδικία και οικονομική αφαίμαξη που υφίσταται μια σημαντική μερίδα Ελλήνων πολιτών. Ας αναλάβει -προσωπικά- πρωτοβουλία για την άρση της εγκληματικής αυτής τακτικής, όπως εξάλλου είχε υποσχεθεί και προεκλογικά.

Βεβαίως, να δεχτούμε ότι όλοι οι Ελληνες πολίτες πρέπει να «βάλουν πλάτη» για την αντιμετώπιση αυτής της απύθμενης κρίσης που όλοι βιώνουμε. Αλλο αυτό, όμως, και άλλο να «ξαφρίζονται» τα χρήματα αποταμιευτών και στη συνέχεια να τους ζητάμε και φόρους να πληρώνουν και χαράτσια και τέλη κυκλοφορίας κ.λπ. Αυτό θυμίζει τη γνωστή ρήση: «Εκεί που τους χρωστάγανε, τους πήραν και το βόδι»...

Και, κλείνοντας, θέλω να αφιερώσω δυο λέξεις στον πάλαι ποτέ σύντροφο Φώτη Κουβέλη: «Πού είσαι νιότη που έδειχνες ότι θα γίνεις άλλος»...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Κρατικά ομόλογα

....