Έντυπη Έκδοση

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ: ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 2.500 ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ

Ενας υπαρκτός κόσμος αντίστασης - αλληλεγγύης

«ΤΙΝΑ» (There is not alternative) - «Δεν υπάρχει, εναλλακτική» κραυγάζουν σ' όλο τον κόσμο οι χρηματιστές, οι μεγάλοι επιχειρηματίες, οι πολιτικοί και οι διανοούμενοι του συστήματος.

Οι παραγωγοί συναντούν χωρίς μεσάζοντες τους καταναλωτές. Οι εκτοπιζόμενοι από την κρίση πολίτες αυτοοργανώνονται δημιουργώντας δικούς τους θεσμούς Οι παραγωγοί συναντούν χωρίς μεσάζοντες τους καταναλωτές. Οι εκτοπιζόμενοι από την κρίση πολίτες αυτοοργανώνονται δημιουργώντας δικούς τους θεσμούς Δεν υπάρχει -λένε- εναλλακτική στο νεοφιλελευθερισμό, δηλαδή, στην πολιτική του ακρωτηριασμού του δημόσιου τομέα, της ανεξέλεγκτης ελευθερίας των ιδιωτικών εταιρειών και ιδιωτικοποίησης των κοινών αγαθών και της δραματικής περικοπής των κοινωνικών δαπανών.

Και έχουν δίκιο, αλλά με μία μικρή συμπλήρωση: «Δεν υπάρχει εναλλακτική για το καπιταλιστικό σύστημα». Πράγματι, έτσι είναι. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι εδώ και χρόνια η κυρίαρχη επιλογή του συστήματος, διότι εξασφαλίζει υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και κερδών στα χέρια λίγων εταιρειών διά μέσου του μηχανισμού της υπερχρέωσης κρατών και πολιτών (χρεοκρατία) και συνεπακόλουθα, ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση πολιτικής εξουσίας στα χέρια των ιδίων (εταιρειοκρατία αντί για δημοκρατία).

Το όνειρο για τους αιθεροβάμονες του ανύπαρκτου και ανέφικτου «ηθικού καπιταλισμού» δεν είναι στις επιλογές του συστήματος. Σήμερα, νεοφιλελευθερισμός και σύστημα πάνε πακέτο και η κρίση τους (όπως όλες οι προηγούμενες κρίσεις) είναι καταστρεπτική για τους πολλούς.

Για τους λίγους είναι η χρυσή ευκαιρία (οι 500 μεγάλες εταιρείες στην Ελλάδα αύξησαν θεαματικά τα κέρδη τους στην περίοδο της κρίσης).

Η έξοδος λοιπόν από την κρίση σημαίνει έξοδο από το νεοφιλελευθερισμό και το σύστημα.

Η κρίση του συστήματος δημιουργεί τεράστιο κενό κοινωνικής παραγωγής και αναπαραγωγής (με την επιστημονική έννοια του κοινωνικού, που περιλαμβάνει το οικονομικό, πολιτικό και ιδεολογικό/ πολιτισμικό επίπεδο).

Σε αυτό το κενό, οι εκτοπιζόμενοι από την κρίση πολίτες συναντώνται, αυτοοργανώνονται αμεσοδημοκρατικά, χωρίς ανάθεση σε άλλους της διαχείρισης, δημιουργούν δικούς τους θεσμούς (αυτοθέσμιση), χωρίς εξαρτήσεις από κράτος/ιδιωτικές εταιρείες/κόμματα, δημιουργούν νέες κοινωνικές σχέσεις, στον αντίποδα των καπιταλιστικών σχέσεων εξάρτησης/αποξένωσης/εκμετάλλευσης, διαχειρίζονται συνεργατικά (αυτοδιαχείριση) και αειφορικά τα κοινά αγαθά, δίνουν έμφαση στην τοπικότητα, συμβάλλοντας στην κοινοτική αντίληψη, απομεγέθυνση, ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, την αντιμετώπιση της ανεργίας και την προστασία του περιβάλλοντος.

Η Κίνηση 136 εναντιώθηκε στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ Η Κίνηση 136 εναντιώθηκε στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ Αυτή είναι η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. Οχι ένα εγχείρημα φιλανθρωπίας ή ελεημοσύνης (ο ελεήμων και φιλάνθρωπος ισχυρός, που από τα πάνω βοηθάει τους αδύναμους), αλλά ένα κίνημα αντίστασης στην κοινωνική καταστροφή και κοινωνικής αλληλεγγύης (ισότιμα, από τα κάτω, με δράση από κοινού).

Εδώ γεννιέται η εναλλακτική. Οχι σαν ένα όραμα μιας καλύτερης ζωής στο απώτερο μέλλον, αλλά εδώ και τώρα, από εμάς και από τα κάτω. Οικοδομείται από τώρα μια κοινωνία των αναγκών και όχι των εμπορευμάτων, με γνώμονα τον άνθρωπο και όχι τα κέρδη, ένας κόσμος απαλλαγμένος από τον αυτοσκοπό της συσσώρευσης χρήματος.

Υπάρχει τέτοιος κόσμος; Υπάρχει. Σε όλο τον πλανήτη, σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι συμμετέχουν σ' αυτόν. Και ενώ η κρίση πλήττει τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, τα συνεργατικά εγχειρήματα παντού αναπτύσσονται. Στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότερες από 2.500 τέτοιες συλλογικότητες και σε πολλούς τομείς. Μια εντελώς ενδεικτική αναφορά φωτογραφίζει αυτό τον υπαρκτό κόσμο:

Συνεταιρισμός «Βοσκός» (Λιβάδι Ολύμπου), ομάδα παραγωγών Αγ. Γεωργίου (Γρεβενά), Συντροφία Βελβεντού (Κοζάνη) στον πρωτογενή τομέα.

ΠΕΡΚΑ (Θεσσαλονίκη), πρωτοβουλία Ελληνικού (Αθήνα) στις αστικές καλλιέργειες.

Συνεταιρισμός «Βίος Coop», ΣΠΑΜΕ, Συντροφία/Μικρόπολις, Αλλοστρόπος (Θεσσαλονίκη), Φιλαδελφία (Κομοτηνή), Αγροναύτες, Βλαστός (Αθήνα), ΒΙΟΖΩ για την άμεση σχέση παραγωγών-καταναλωτών.

Δίκτυα ανταλλαγών προϊόντων και υπηρεσιών ΤΕΜ (Μαγνησία), ΚΟΙΝΟ (Θεσσαλονίκη).

Τράπεζες Χρόνου Χολαργού-Παπάγου, Εξαρχείων, πλατείας Συντάγματος (Αθήνα). Αυτοδιαχείριση εργοστασίου ΒΙΟΜΕ.

Μη κερδοσκοπικοί συνεταιρισμοί νερού στη Θεσσαλονίκη (Κίνηση 136).

Συνεταιρισμοί Μυκόνου και Ικαρίας, πρωτοβουλίες Αττικής και Θεσσαλονίκης, συνοικιακή κομποστοποίηση Καλαμάτας για την κοινωνική διαχείριση των απορριμμάτων.

Δεκάδες κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία αλληλεγγύης.

Εγχείρημα ΕΡΤ, δεκάδες ηλεκτρονικές εφημερίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί στον τομέα των ΜΜΕ.

Εκδόσεις των Συναδέλφων (Αθήνα), βιβλιοπωλείο «Ακυβέρνητες Πολιτείες» (Θεσσαλονίκη) στον τομέα του βιβλίου.

Ακόμη και στην εκπαίδευση: Συνεταιριστικό Φροντιστήριο Χαλανδρίου (Αθήνα), Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας (Θεσσαλονίκη).

Τα συνεργατικά εγχειρήματα δεν είναι απομονωμένα. Δικτυώνονται τόσο τοπικά, όπως το ανοιχτό δίκτυο απευθείας διάθεσης προϊόντων στη Θεσσαλονίκη (με 16 συλλογικότητες), όσο και σε επίπεδο χώρας, όπως το Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας, και σε διεθνές επίπεδο, όπως η πρόσφατη ευρωπαϊκή συνάντηση συλλογικοτήτων για μια στρατηγική αντιμετώπισης της αντιδημοκρατικής νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης της κρίσης.

Πρόκειται λοιπόν για έναν κόσμο που δεν είναι απλώς εφικτός και αναγκαίος, αλλά και υπαρκτός. Εναν κόσμο, που ενώ γύρω γκρεμίζονται τα θεμέλια του παρελθόντος, αυτός ποτίζει τα λουλούδια που φυτρώνουν στα συντρίμμια.

*Δρ χημικός περιβαλλοντολόγος, Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

2 σχόλια

1 Ο/Η βασιλης γραμματικοπουλος έγραψε: (πριν 5 έτη)
η μονη λυση μονοδρομος η κοινωνικη οικονομια κοινωνικες συμπραξης απεναντη στο μορφομα του καπηταλιστικου συστηματος
2 Ο/Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. έγραψε: (πριν 5 έτη)
Το οτι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις το υποστηρίζουν μόνο οι διεστραμμένοι εκμεταλευτές της κοινωνίας, οι μεγαλοτοκογλύφοι, τάχα μου επιτυχημένοι και οι ντόπιοι σε κάθε χώρα τσανακογλείφτες και τυχωδιόκτες, αεριτζήδες και τάχα μου ρεαλιστές. Στην χώρα μας οι δοσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοτσολιάδες της συγκυβέρνησης, μαζι με τον ντόπιο αχαλίνωτο και κρατικοδίαιτο καπιταλισμό.
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 2

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Αγροτικά θέματα & αγροτική πολιτική
Παραγωγοί
Αλληλεγγύη
Θέματα καταναλωτή
Κινήματα/Ομάδες/Δράσεις

....