Έντυπη Έκδοση
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 28 Ιουνίου 2009
ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ
«Είμαι προλετάριος της πολιτικής»
Θυμωμένος ο Αλ. Τσίπρας με όσα γίνονται στον ΣΥΡΙΖΑ δεν μασάει τα λογια του, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο της παραίτησής του: «Αν κανείς από όσους θητεύουν κοντά τρεις δεκαετίες σε δημόσιους χώρους δεν παραμερίσει, τότε δεν θα μείνω εγώ να παριστάνω τον κούκο που μάταια προσπαθεί να φέρει την άνοιξη».
* Ο πρόεδρος του ΣΥΝ δηλώνει «προλετάριος που δεν έχει να χάσει παρά τις αλυσίδες του» και γι' αυτό δεν δέχεται «πραξικοπήματα και αιφνιδιασμούς».
* Εμφανίζεται σίγουρος ότι ο ΣΥΝ θα αποφασίσει δημοκρατικά τι θα κάνει. Με νόημα, ωστόσο, παραδέχεται ότι... «δεν έχει καταλάβει τι επιδιώκει ο Αλ. Αλαβάνος με την πρόταση για μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο σχήμα».
* Από «παράκλητος» το 2007, «αποσυναγάγωγος» το 2009; Παίζεται παιχνίδι εξουσίας στον ΣΥΡΙΖΑ;
- Με αφήνει παντελώς αδιάφορο όλη αυτή η συζήτηση. Για τον εαυτό μου δεν διεκδίκησα ποτέ τίποτα. Σας θυμίζω ότι μετά το 11% της «Ανοιχτής Πόλης» στις δημοτικές εκλογές, δήλωσα ότι δεν θα θέσω υποψηφιότητα για βουλευτής για να τιμήσω την ψήφο των Αθηναίων εκπροσωπώντας τους στο δημοτικό συμβούλιο. Το είπα και το έκανα. Σήμερα δεν είμαι βουλευτής γιατί δεν έθεσα υποψηφιότητα στις εκλογές του 2007, ενώ είχα σίγουρη την εκλογή μου. Το ίδιο μπορεί να κάνω και τώρα αν χρειαστεί. Αν κανείς από όσους θητεύουν κοντά τρεις δεκαετίες σε δημόσιους ρόλους δεν παραμερίσει, εγώ δεν θα μείνω για πολύ να παριστάνω τον κούκο που μάταια προσπαθεί να φέρει την άνοιξη.
* Ναι, αλλά διεκδικήσατε να καταθέσετε εσείς το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
- Δεν το διεκδίκησε ο Τσίπρας, αλλά ο πρόεδρος του ΣΥΝ. Ξέρετε, εδώ και ενάμιση χρόνο έχω έναν θεσμικό ρόλο. Είμαι πρόεδρος του ΣΥΝ. Με εξέλεξε ένα συνέδριο, είμαι υπόλογος σε πάνω από 20.000 μέλη και έχω ευθύνη απέναντί τους. Ο πρόεδρος του ΣΥΝ, λοιπόν, διεκδίκησε το αυτονόητο για το κόμμα που εκπροσωπεί, βάσει των όρων λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ.
* Το προσωπικό σας στοίχημα στις ευρωεκλογές, όμως, το χάσατε...
- Είναι αλήθεια, αλλά αυτό έχει μικρή σημασία για την αριστερά. Σημασία έχει το συλλογικό μας στοίχημα.
* Δεν φοβάστε μήπως τα χάσετε όλα;
- Υπό μιαν έννοια, αισθάνομαι σαν προλετάριος της πολιτικής. Δεν έχω να χάσω παρά τις αλυσίδες μου.
* Τι επιδιώκει ο Α. Αλαβάνος εισηγούμενος μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ από συμμαχικό σε ενιαίο σχήμα;
- Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει. Αλλωστε, αυτή η συζήτηση τώρα ξεκινάει στο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που ξέρω, όμως, είναι ότι ο Αλαβάνος είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο για την αριστερά. Και είναι ευτύχημα για όλους μας που δεν έφυγε αφήνοντας πίσω του σκόνη και κουρνιαχτό. Είναι στο χέρι του και στο χέρι μας να συνεχίσει για πολλά ακόμη χρόνια να αποτελεί περιουσία για την αριστερά. Αρκεί να μην αφήσει στον εαυτό του, αλλά και να μην τον αφήσουμε και εμείς, να πέσει στην παγίδα εφήμερων αντιπαραθέσεων και αυτοκαταστροφικών σχεδίων. Να παραμείνει ως ηγέτης όλης της παράταξης που μας ένωσε και όχι ως συμμέτοχος μιας διαδικασίας που μας χώρισε.
* Επί μία εβδομάδα ο Α. Αλαβάνος είχε παραιτηθεί, μετά ανακάλεσε. Αυτό δεν δημιουργεί θέμα αξιοπιστίας;
- Αυτά τα πράγματα ξεχνιούνται εύκολα, αρκεί να βρούμε γρήγορα το βηματισμό μας και να ανταποκριθούμε στην απαίτηση της κοινωνίας.
* Πόσο δύσκολη καθίσταται πλέον η συνεννόηση ανάμεσα σε δύο προέδρους;
- Οπως θα καταλάβατε, δεν υπάρχει πρόβλημα συνεννόησης, ούτε προσωπικής αντιδικίας. Μια χαρά μπορούμε να συνεννοούμαστε, και δυο και τρεις και δεκατρείς, στο πλαίσιο μιας συλλογικής ηγεσίας που λειτουργεί ενιαία και συλλογικά αποφασίζει.
* Ευθέως και καθαρά: ο Συνασπισμός θα ενσωματωθεί στον ΣΥΡΙΖΑ ή μήπως θα αποχωρήσει από το σχήμα;
- Σήμερα, δυστυχώς, βρισκόμαστε ανάμεσα σε δύο ακραίες, παράλογες γραμμές. Η μία λέει διαλύστε τον ΣΥΝ και δώστε τα όλα στο ΣΥΡΙΖΑ και η άλλη λέει το ακριβώς αντίστροφο. Ελπίζω να επικρατήσει η λογική.
* Και ποια είναι η λογική;
- Να ισχυροποιήσουμε τον ΣΥΝ, διαφυλάττοντας την ενότητά του και παράλληλα να ενισχύσουμε τη δημοκρατική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, δίνοντας λόγο στον ανένταχτο κόσμο. Ωστε να παίρνουμε τα μηνύματα της κοινωνίας που σήμερα φιλτράρονται στις κλειστές γραφειοκρατίες και σε όργανα που αποφασίζουν κεκλεισμένων των θυρών. Για να αποκτήσει αυτή η παράταξη, το πολιτικό συμμαχικό σχήμα στο οποίο ισότιμα συμμετέχει και ο ΣΥΝ, εσωτερική πολιτική ζωή, να γίνει χώρος ζυμώσεων και σεβασμού των διαφορετικών απόψεων.
* Η «Ανανεωτική πτέρυγα», ωστόσο, απειλεί να αποχωρήσει από τον ΣΥΝ αν αποδεχτείτε το «πραξικόπημα», όπως λένε, Αλαβάνου. Πώς σκοπεύετε να διασφαλίσετε την ενότητα του ΣΥΝ;
- Οσο θα είμαι πρόεδρος του ΣΥΝ θα αγωνίζομαι για την ενότητα. Θα είμαι πρόεδρος όλου του Συνασπισμού και όχι μόνο όσων με εξέλεξαν. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να αποδεχτώ ούτε πραξικοπήματα, ούτε αιφνιδιασμούς. Ο,τι είναι να αποφασίσουμε, θα το αποφασίσουμε δημοκρατικά στα ευρύτερα δυνατά σώματα. Οταν οι όροι είναι σαφείς, κανόνας απαράβατος η δημοκρατία και στόχος η σύνθεση, τότε διαφυλάσσεται η ενότητα, παρά τις διαφορετικές απόψεις.
* Σας κατηγορούν, όμως, ότι δεν πήρατε το μήνυμα και δεν θα αλλάξετε τίποτα.
- Αντιθέτως, είμαι έτοιμος να ζητήσω ριζικές αλλαγές, κυρίως στη λειτουργία του κόμματος. Αν θέλετε, το μεγαλύτερο σφάλμα, ένα χρόνο τώρα που είμαι στην ηγεσία του κόμματος, είναι ότι δεν τόλμησα να αγγίξω τα δομικά του προβλήματα, θαμπωμένος, ίσως, από τη δημοσκοπική ευφορία. Δεν μπορεί, όμως, ένα κόμμα να λειτουργεί με εκτελεστικά όργανα που αν τα παρακολουθήσεις θαρρείς πως είσαι στο Κ.Σ. της ΕΦΕΕ. Δεν μπορεί να λειτουργούν επικαλυπτόμενα πολλά και διαφορετικά κέντρα χωρίς να συντίθενται ο λόγος και οι προτεραιότητες της δράσης τους. Δεν μπορεί να λειτουργούν οι τάσεις ως μηχανισμοί δημόσιας αντιπαράθεσης ή με συγκοινωνούντα δοχεία νομής αξιωμάτων.
* Τι θέλετε, τελικά; Να παραμείνετε δύναμη διαμαρτυρίας ή να είστε μια δύναμη διακυβέρνησης για τον τόπο;
- Εμείς έχουμε σαφές ιδεολογικό στίγμα. Είμαστε η σύγχρονη ριζοσπαστική ευρωπαϊκή αριστερά πέραν της σοσιαλδημοκρατίας και του δογματισμού. Τώρα, η αριστερά δεν μπορεί παρά να διαμαρτύρεται για την κατάσταση που έχει διαμορφώσει ο δικομματισμός. Είμαστε, όμως, και δύναμη διεξόδου. Με σαφείς προτάσεις.
* Και ο «τρίτος πόλος»;
- Εμείς λέμε ότι χρειάζεται η εφαρμογή ενός αριστερού προγράμματος. Η μεγάλη συμπαράταξη των δυνάμεων της αριστεράς και της οικολογίας μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια εναλλακτική λύση. Αυτή η στρατηγική δεν βγήκε ως άσος από το μανίκι, όπως ανακριβώς ειπώθηκε. Είναι συνεδριακή απόφαση. Εχει διατυπωθεί πάμπολλες φορές από το 2003 και μετά, και από τον Νίκο τον Κωνσταντόπουλο και από τον Αλέκο Αλαβάνο. Και μην κρυβόμαστε: Δύο στρατηγικές μπορεί να έχει σήμερα η αριστερά: Ή διεμβολισμός του δικομματισμού ή κεντροαριστερά.
* Και υπό ποιες προϋποθέσεις θα μιλούσαμε για σύγχρονη κεντροαριστερά;
- Τα κεντροαριστερά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα αυτή τη στιγμή βιώνουν με τρόπο οδυνηρό τις συνέπειες των επιλογών της περασμένης δεκαετίας: Της ταύτισής τους με τα συντηρητικά κόμματα στις βασικές επιλογές της οικονομικής πολιτικής. Δείτε τι έγινε στη Βρετανία, στη Γαλλία, στην Ισπανία. Για να αναδειχθούν τα κεντροαριστερά κόμματα ως λύση πρέπει να μετακινηθούν. Αν δεν το κάνουν, θα διολισθήσουν μοιραία στη δεξιά ατζέντα. Τα γεγονότα και στην Ελλάδα μιλούν από μόνα τους. Η λύση είναι η σύγχρονη, ριζοσπαστική και διεθνιστική αριστερά.
