Έντυπη Έκδοση

Δείχνουν χημικά και Χεζμπολάχ

Δύο φόβοι υπήρχαν από την έναρξη του εμφυλίου στη Συρία: η χρήση χημικών όπλων και η στρατιωτική εμπλοκή του Λιβάνου. Πάντως το καθεστώς Ασαντ τους διαψεύδει

Στη διάρκεια των δύο ετών της συριακής εμφύλιας σύγκρουσης, πολιτικοί στρατιωτικοί και αναλυτές κάθε είδους έχουν παρουσιάσει πλήθος εκτιμήσεων και σεναρίων για την εξέλιξη και την έκβαση της κρίσης. Τις τελευταίες ημέρες, δύο τουλάχιστον από τα σενάρια αυτά έχουν επανέλθει στο προσκήνιο ως σοβαρές πιθανότητες: η χρήση χημικών όπλων και ο κίνδυνος διολίσθησης του Λιβάνου στο συριακό πόλεμο.

Η συμμετοχή μαχητών της σιιτικής λιβανικής οργάνωσης Χεζμπολάχ στις μάχες της Κουσέιρ, στην κεντρική επαρχία Χομς, στο πλευρό του συριακού στρατού, σηματοδοτεί μια νέα τροπή στις συγκρούσεις. Οχι επειδή έχει εξοργίσει τη συριακή αντιπολίτευση, αλλά επειδή προκαλεί τις έντονες αντιδράσεις των σουνιτών του Λιβάνου.

Εκδοση φετφά

Χαρακτηριστικό είναι ότι μόλις επιβεβαιώθηκε η στρατιωτική υποστήριξη των κυβερνητικών δυνάμεων από τη Χεζμπολάχ, δύο Λιβανέζοι σαλαφιστές κληρικοί έσπευσαν να εκδώσουν φετφά, καλώντας τους πιστούς σε ιερό πόλεμο στη Συρία για την υπεράσπιση των σουνιτών κατοίκων της Χομς. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός, η κύρια συνιστώσα της εξέγερσης εναντίον του Σύρου προέδρου Ασαντ, έσπευσε με τη σειρά του ν' απορρίψει την προσφορά, καταδικάζοντας συγχρόνως την παρουσία ξένων μαχητών εν γένει (κάτι που πάντως δεν έχει αποφευχθεί στις τάξεις των ανταρτών). Ανεξαρτήτως όμως των όποιων επίσημων δηλώσεων, το ζήτημα είναι ότι οι εξελίξεις αυτές ακυρώνουν ουσιαστικά την επίσημη πολιτική ουδετερότητας του Λιβάνου και ενισχύουν τον κίνδυνο εγκλωβισμού του στη συριακή σύγκρουση.

Περί χρήσης...

Σε ό,τι αφορά τη χρήση χημικών όπλων -για την οποία οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές αλληλοκατηγορούνται-, πληροφορίες που επικαλούνται οι βρετανικές και οι γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών, αλλά και οι πρόσφατες δηλώσεις Ισραηλινού αξιωματούχου, εγείρουν εκ νέου το θέμα της «κόκκινης γραμμής» που έχει θέσει η Ουάσιγκτον. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει πράγματι δηλώσει ότι η χρήση χημικών θα αλλάξει τα δεδομένα στη Συρία, πυροδοτώντας μια αμερικανική παρέμβαση, το είδος της οποίας δεν έχει διευκρινιστεί. Τον περασμένο μήνα, Παρίσι και Λονδίνο κοινοποίησαν στον ΟΗΕ εκτιμήσεις των μυστικών υπηρεσιών τους που παραπέμπουν σε χρήση χημικών όπλων εναντίον των ανταρτών. Πριν από μερικές ημέρες, κορυφαίος αναλυτής των υπηρεσιών πληροφοριών του ισραηλινού στρατού δήλωσε, επικαλούμενος συγκεκριμένα στοιχεία και φωτογραφίες από τα πεδία των μαχών, ότι στη Συρία έχουν χρησιμοποιηθεί χημικά όπλα και, κατά πάσα πιθανότητα, το νευροπαραλυτικό αέριο σαρίν.

...και το Ισραήλ

Κι ενώ η Δαμασκός διαψεύδει κατηγορηματικά και βεβαιώνει ότι δεν θα χρησιμοποιούσε τέτοια όπλα ούτε εναντίον των πολιτών της ούτε και σε περίπτωση σύγκρουσης με μια γειτονική χώρα όπως το Ισραήλ, η Βρετανία επανήλθε την Πέμπτη κάνοντας λόγο για «περιορισμένες αλλά αυξανόμενες ενδείξεις» και κάλεσε τον Ασαντ να συνεργαστεί με τους διεθνείς οργανισμούς, για να αποδείξει ότι δεν ενέκρινε τη χρήση τους. Το συριακό καθεστώς αντιδρά λέγοντας ότι ανησυχεί για μια προκατειλημμένη έρευνα και την επανάληψη ενός σεναρίου τύπου Ιράκ, κάτι που δεν θα ήθελε άλλωστε ούτε η Ουάσιγκτον. Η απροθυμία της να πάρει σαφή θέση, παρά τις έντονες πλέον πιέσεις που δέχεται, είναι ενδεικτική της επιθυμίας της αφ' ενός να μη δείξει ότι λαμβάνει μια βιαστική απόφαση για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα και αφ' ετέρου (και κυρίως) να μην εμπλακεί σε μια ακόμη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.

(Πηγές: AFP, Reuters, www.guardian.co.uk)

Χριστιανοί εν καμίνω

Οι χριστιανοί της Συρίας λένε συχνά ότι ανήκουν σε μια αρχαία κοινότητα που προηγήθηκε της άφιξης του Ισλάμ και, ανεξαρτήτως της έκβασης της εξέγερσης εναντίον του Σύρου προέδρου Ασαντ, εκείνοι θα εξακολουθήσουν να είναι εκεί όταν ο πόλεμος τελειώσει.

Η συριακή εμφύλια σύγκρουση δεν είναι όμως μια απλή κρίση και, όπως αποδεικνύεται από την απαγωγή των δύο ορθόδοξων μητροπολιτών του Χαλεπίου, κανενός η ασφάλεια δεν είναι δεδομένη.

Η απαγωγή του Ελληνορθόδοξου μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου (κατά κόσμον Ραμί Γιαζίγκι) και του Συρο-ιακωβίτη μητροπολίτη Χαλεπίου Γιοχάνα Ιμπραχίμ (Γρηγορίου), πιθανόν από Τσετσένους τζιχαντιστές, χαρακτηρίστηκε από δυτικούς αξιωματούχους «οδυνηρό μήνυμα για τις χριστιανικές μειονότητες στη Μέση Ανατολή». Σε μια χώρα που καταρρέει, η συριακή χριστιανική μειονότητα βρίσκεται αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένη μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων πλευρών. Πέραν των ανησυχητικών καταγγελιών ότι εκκλησίες και πιστοί έχουν δεχθεί επιθέσεις ανταρτών, υπάρχουν και καταγεγραμμένα γεγονότα, όπως μια αεροπορική επιδρομή των κυβερνητικών δυνάμεων που έπληξε χριστιανική εκκλησία στην Ντεΐρ αλ Ζουρ. Οι χριστιανοί αποτελούν περίπου το 10% των 23 εκατ. του συριακού πληθυσμού και θεωρούνται παραδοσιακά συμπαθούντες του Ασαντ, το καθεστώς του οποίου εγγυάται την ελευθερία άσκησης των θρησκευτικών τους δικαιωμάτων. Από τότε που ξέσπασε η κρίση τηρούν, όπως και άλλες μειονότητες, μια ουδέτερη ή σχετικά ευνοϊκή στάση έναντι του προέδρου. Η κλιμάκωση της βίας έχει ωστόσο οδηγήσει ήδη κάπου 300.000 σε φυγή από τη χώρα.

(Πηγές: AFP-Reuters-Ass. Press-www.guardian.co.uk)

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Συρία