Έντυπη Έκδοση

Το πάθος και η θυσία της Αννας Καρένινα

Το σκηνικό ενός σιδηροδρομικού σταθμού θα σημαδέψει μ' έναν παράξενο τρόπο τη ζωή και το έργο του Λέοντος Τολστόι.

Εκεί θα γίνει μάρτυρας το 1872 της αυτοκτονίας μιας νεαρής Ρωσίδας από ερωτική απογοήτευση. Το 1910 σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό θα αφήσει και ο ίδιος την τελευταία του πνοή από πνευμονία.

Η «Αννα Καρένινα» (1875-77) αποτελεί ένα αποκαλυπτικό πανόραμα της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα και μία ανατομία της ανθρώπινης ψυχής. Το έργο, το οποίο συμπυκνώνει τις φιλοσοφικές και θρησκευτικές αντιλήψεις του συγγραφέα, υπήρξε δημοφιλές στην εποχή του και το μεγαλείο του αναγνώρισαν ο Ντοστογέφσκι, ο Τσέχοφ και ο Ναμπόκοφ.

Με φόντο την αυτοκρατορική Ρωσία σε μία περίοδο ταξικών συγκρούσεων και κοινωνικών αλλαγών, ο Τολστόι μάς συστήνει τους δύο κύριους ήρωές του: την Αννα Καρένινα και τον Κονσταντίν Λέβιν, που θα διασταυρωθούν ελάχιστα, παρά τον κοινό τους κοινωνικό περίγυρο. Ομως, η παράλληλη παρουσία τους θα αποτελέσει μία ενδελεχή σπουδή πάνω στις επιθυμίες, τους φόβους και τις αντιφάσεις της ανδρικής και της γυναικείας φύσης.

Η αριστοκράτισσα Καρένινα, στη δίνη ενός παράφορου έρωτα που αψηφά τις κοινωνικές συμβάσεις, θα τολμήσει τη μετάβαση από το σύζυγο Αλεξέι Καρένιν, που εμπνέει τη σιγουριά και την κοινωνική αποδοχή, στον Αλεξέι Βρόνσκι, τον εραστή που ισοδυναμεί με το αβέβαιο μέλλον και τον ηθικό στιγματισμό. Το ανεξέλεγκτο πάθος θα φέρει την προσωρινή χειραφέτηση, πριν από την ταπείνωση και την αυτοκαταστροφή. Ο Τολστόι αφηγείται με συμπόνια το δράμα της μοιχαλίδας του και, παρά τις προϋπάρχουσες ηθικές αναστολές του, τη μεταμορφώνει σε τραγική ηρωίδα.

Ο Λέβιν, το alter ego του Τολστόι, ο υποψήφιος μνηστήρας της Κίτι, αδελφής της νύφης της Αννας, και ευκατάστατος γαιοκτήμονας θα απαρνηθεί την υποκρισία της κοσμικής κοινωνίας, επιλέγοντας την ταπεινή ζωή ενός χωρικού στην επαρχία. Εχει μεσολαβήσει ένας αιώνας από την πρώτη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος το 1911, από τον Μορίς Μετρ, μέχρι την πιο πρόσφατη διασκευή του Τζο Ράιτ. Η Γκρέτα Γκάρμπο υποδύθηκε την Καρένινα το 1927 σε σκηνοθεσία Εντμουντ Γκούλντινγκ και το 1935 στην εκδοχή του Κλάρενς Μπράουν. Η Βίβιαν Λι, το 1948, υπό την καθοδήγηση τού Ζουλιέν Ντιντιβέ.

Ο Βρετανός κινηματογραφιστής Τζο Ράιτ επιλέγει, με εξαίρεση ορισμένες εξωτερικές λήψεις, να κινηματογραφήσει ολόκληρη την ταινία σε μία θεατρική σκηνή. Ο Λέβιν ενσαρκώνεται με ένταση από τον Ιρλανδό ηθοποιό Ντόμνχολ Γκλίσον. Η Κίρα Νάιτλι ικανοποιεί μέχρι να πέσει στην αγκαλιά του Βρόνσκι και υπερβάλλει στη συνέχεια στα αισθήματα της σύγχυσης, του θυμού και της απελπισίας. Απασχολημένος με τις στιλιστικές αναζητήσεις του, ο Ράιτ αδυνατεί να προβάλει τους πόθους ή τα αδιέξοδα των ηρώων, με την κλειστοφοβική και αποστασιοποιημένη προσέγγισή του, ώστε να προκαλέσει ουσιαστικά το ενδιαφέρον μας.

Σε δύο τόμους: μετάφραση Φώντα Κονδύλη, Εκδόσεις Πατάκη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Βιβλίο