Έντυπη Έκδοση

Μιλένα Δημητροκάλλη

«Να σκεφτόμαστε με αποχρώσεις»

Αφηρημένα σχήματα με δύναμη και ρυθμό που εκφράζουν κίνηση και ζωή. Γραμμές ελεύθερα τραβηγμένες με έμφαση στην αυθόρμητη έκφραση του συναισθήματος, χωρίς αναφορά στο ορατό. Στην ατομική έκθεση ζωγραφικής της Μιλένας Δημητροκάλλη, χρώματα και σχήματα κατακλύζουν τον καμβά και συνιστούν ένα προσωπικό ημερολόγιο σκέψεων και συναισθημάτων. Μια διαδικασία ενδοσκόπησης που λυτρώνει και δίνει μορφή στο ανεικονικό.

- Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη ζωγραφική έπειτα από σπουδές στα οικονομικά; Πόσο έχουν επηρεάσει οι σπουδές σας τον τρόπο που προσεγγίζετε την τέχνη σας;

«Νομίζω ότι η απόφασή μου να ασχοληθώ με τη ζωγραφική ήταν καθαρά θέμα προσωπικής περιέργειας. Αυτή που μας παρακινεί να τολμάμε καινούργια πράγματα και να ανακαλύπτουμε όσο περισσότερα κομμάτια του εαυτού μας μπορούμε. Σαν στοιχείο, υπήρχε πάντα μέσα στο μυαλό μου. Πριν από τρία χρόνια όμως, έχοντας περιορίσει άλλες επαγγελματικές μου υποχρεώσεις, ξεκίνησα να ασχολούμαι αρχικά ως αυτοδίδακτη και αργότερα βρήκα, παρακολούθησα και ολοκλήρωσα πρόγραμμα εκμάθησης σχεδίου και ζωγραφικής. Από τότε ζωγραφίζω καθημερινά συμμετέχοντας σε εκθέσεις και διαγωνισμούς ζωγραφικής διεθνώς. Οσο για τις σπουδές, είναι πάντα μία καλή βάση γιατί σε μαθαίνουν να σκέφτεσαι».

- Η αφηρημένη τέχνη εκκινεί από ένα ευρύ-πανανθρώπινο ψυχικό πεδίο, αλλά τείνει παραδόξως να αφορά ένα περιορισμένο κοινό μυημένων. Μήπως το εν λόγω γεγονός συνίσταται στην τάση του ανθρώπου να απαξιώνει ό,τι δεν επιδέχεται ερμηνείας;

«Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι, αν αφουγκραστούν τα συναισθήματά τους, έχουν τη δυνατότητα να ερμηνεύσουν ένα έργο ζωγραφικής. Για μένα, η αφηρημένη τέχνη, σε σχέση με την αναπαραστατική, δίνει τη δυνατότητα για απεριόριστες ερμηνείες ενός έργου. Οσο για την απαξίωση, ας σκεφτούμε ότι η Φιλοσοφία ασχολείται κυρίως με θέματα που δεν επιδέχονται ερμηνείας».

- Τι είναι αυτό που σας συγκινεί στην αφηρημένη ζωγραφική που δεν το βρίσκετε επί παραδείγματι στην αντίστοιχη αναπαραστατική;

«Με ενδιαφέρει να ζωγραφίζω αυτό που νιώθω και όχι αυτό που βλέπω. Η αφηρημένη ζωγραφική είναι ο δικός μου τρόπος ενδοσκόπησης. Είναι η απόλυτη ελευθερία του νου μου. Ενας τρόπος να τον ανακαλύπτω, να τον αγαπώ και να τον απελευθερώνω».

- Μπορεί ένας νέος ζωγράφος να ζήσει αποκλειστικά από την τέχνη του; Αισθάνεστε να είναι ο χώρος ανοιχτός σε νέες φωνές;

«Το σίγουρο είναι ότι μπορεί να ζει όμορφα μέσα από την τέχνη του. Ευτυχής. Χαρούμενος. Το να μπορεί να κερδίζει και χρήματα μέσα από αυτή, θα ήταν σίγουρα το ιδανικό. Για όλα τα εγχειρήματα στη ζωή μας χρειάζεται τόλμη, υπομονή, επιμονή και πείσμα. Και αυτό που κάνεις, να έχει αλήθεια μέσα του».

- Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα στο να δουλεύετε σε μικρή και μεγάλη φόρμα αντίστοιχα;

«Προτιμώ να δουλεύω με μεγάλες φόρμες γιατί είναι σαν να μπαίνω κι εγώ μέσα στον καμβά. Γίνομαι ένα με τα χρώματα, τα σχήματα, τις τεχνικές και η απόδοση των συναισθημάτων μου είναι άμεση. Είναι η στιγμή που έπειτα από διερευνητικές διαδικασίες ελευθερώνονται τα συναισθήματα μέσα από την ενέργεια των χρωμάτων, των σχημάτων και τις διαφορετικές τεχνικές».

- Στα έργα σας διακρίνονται τόνοι περιπαικτικοί, που φτάνουν μέχρι τον αυτοσαρκασμό. Είστε φύσει αισιόδοξη;

«Εχω σαν βάση ότι στη ζωή πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα μέσα από τρεις σκοπιές. Να μην αντιστεκόμαστε στην αλλαγή, γιατί τίποτα δεν μένει ακριβώς το ίδιο. Να δεχόμαστε το παράδοξο της ζωής, ότι δηλαδή η ζωή είναι ένα μυστήριο, δεν υπάρχει λόγος να χάνουμε πολύτιμο χρόνο με το να προσπαθούμε πάντα να την εξηγούμε και να την αναλύουμε, απλώς να τη ζούμε στο παρόν. Και φυσικά να επενδύουμε στο χιούμορ, επειδή το να αντιμετωπίζουμε με χιούμορ τη ζωή μας και τον εαυτό μας είναι η απόλυτη δύναμη και απελευθέρωση. Αυτό είναι και το θέμα του τελευταίου μου έργου στη ζωγραφική με τίτλο "Change, Paradox and Humour"».

- Από τα πρώτα ανεικονικά έργα του Καντίνσκι μέχρι και το action painting του Πόλοκ, πώς αντιλαμβάνεστε την εξέλιξη της αφηρημένης ζωγραφικής; Τι νέο έχει να προτείνει σήμερα;

«Η αφηρημένη ζωγραφική είναι η τέχνη που δεν μιμείται ούτε αναπαριστά άμεσα την εξωτερική πραγματικότητα. Είναι ένας αντισυμβατικός, σε σχέση με την αναπαραστατική ζωγραφική, τρόπος έκφρασης του συναισθηματικού κόσμου. Ενα είδος αρμονίας ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το περιβάλλον του. Αρκεί κανείς να δει σήμερα τα σύγχρονα έργα αφηρημένης τέχνης που κατακλύζουν το περιβάλλον μας, δημιουργημένα από καλλιτέχνες, νέους και μη, για να καταλάβει ότι η εξέλιξη της αφηρημένης τέχνης είναι σπουδαία».

- Στους πίνακές σας συνδυάζονται στοιχεία αφηρημένου εξπρεσιονισμού αλλά και κυβισμού. Τι θέση έχει στη ζωή σας η λογική και το συναίσθημα;

«Συνυπάρχουν και τα δύο, τις πιο πολλές φορές ελπίζω αρμονικά. Οταν επικαλούμαστε τις δυνάμεις των συναισθημάτων και της καρδιάς, η λογική αποκτά έναν πολύτιμο σύντροφο».

- Με δεδομένη τη θλιβερή συλλογική πραγματικότητα που διαβιούμε, τι έχει να προσφέρει σήμερα η αφηρημένη τέχνη; Μπορεί να αφυπνίσει συνειδήσεις σε μία βάση πολιτικοκοινωνική;

«Η τέχνη, σε όλες τις μορφές, δεν μπορεί να επιλύσει τα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα που προκύπτουν σε μία κοινωνία, αλλά μπορεί να τα επισημάνει και να οδηγήσει τους ανθρώπους σε διάλογο μεταξύ τους και με τον εαυτό τους. Μπορεί να μας κάνει πιο ευαίσθητους, αλληλέγγυους και συνειδητοποιημένους. Μπορεί να μας τονώσει πνευματικά και ψυχικά, να λειτουργήσει παρηγορητικά. Να μας μάθει να σκεφτόμαστε με αποχρώσεις».

i info

Η ατομική Εκθεση Ζωγραφικής της Μιλένας Δημητροκάλλη, με τίτλο «Βόρειο Σέλας», φιλοξενείται μέχρι την 1η Φεβρουαρίου στο Χώρο Τέχνης «Μελάνυθρος» (Ζάππα 4, Καλλιμάρμαρο, Αθήνα) και διαδικτυακά στο www.auroraborealis.gr

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εκθέσεις
Συνεντεύξεις
Εικαστικά